معرفی محصولات و کاربرد پلیمرها
تکنولوژی پلیمرها


منوي دسته اي

موضوع: اخبار پلیمری

http://pime.ir/images/exhibition-resize.jpg




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از ایسنا می نویسد، گروه چاپ سه‌بعدی MakerBot از نرم‌افزار آی‌فون جدیدی رونمایی کرده که به افراد امکان چاپ حلقه نامزدی سفارشی‌شان و هر آیتم دیگری را با اندازه و شکل دقیق می‌دهد.

شرکت مبتکر واقع در نیویورک مدعی است استفاده از نرم‌افزار ابداعی‌اش بسیار ساده بوده و حتی افراد فاقد دانش فنی می‌توانند با استفاده از آن به آسانی جواهراتشان را در شکل سه‌بعدی طراحی کنند. این طرح سپس به صورت بی‌سیم به یکی از چاپگرهای MakerBot ارسال می‌شود. چاپگر نیز حلقه یا هر طرح دیگری را با استفاده از لایه‌ای از مواد می‌سازد.

حلقه چاپ‌شده پلاستیکی را می‌توان برای تبدیل آن به نمونه الماس به جواهرفروشی‌ها برد.

بسیاری معتقدند نرم‌افزار Thingverse می‌تواند به خلق ریزکارخانه‌هایی منجر شود که به کاربران امکان چاپ هر چیزی را در منزل می‌دهد.

شرکت مبتکر اعلام کرده ابزار نرم‌افزاری ابداعی در آینده نزدیک عرضه می‌شود.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، یک شرکت فنلاندی از اولین لاستیک خودروی «تبدیل شونده» رونمایی کرده که می‌تواند با فشار یک دکمه به نسخه قابل استفاده در برف تبدیل شود.
در زمان نیاز، گل‌میخها از میان لاستیک بیرون زده و به آن اجازه چسبیدن به برف را می‌دهد.

به گفته شرکت Nokian، سازنده این فناوری، آنها لاستیکهایی زمستانی گل‌میخ‌دار و ساده را با هم ترکیب کرده‌اند که راننده می‌تواند تنها با فشار یک دکمه، قدرت چسبیدن لاستیک به برف را افزایش دهد.

گل‌میخ در روزهای صاف و جاده‌های خشک استفاده نمی‌شود اما می‌توان آنها را در شرایط یخبندان برای امنیت بیشتر فعال کرد.

لاستیک مفهومی این شرکت پیشرو لاستیکهای زمستانی از همان الگوی عاج مورد استفاده در نمونه لاستیکهای زمستانی گل‌میخ‌دار Hakkapeliitta 8 SUV استفاده می‌کند.

گل‌میخها در زمان فعالسازی بطور همزمان از چهار لاستیک خودرو بیرون می‌آیند.

بدنه گل‌میخ در جای خود باقیمانده و بخش متحرک آن که یک میخ فلزی سخت در وسط گل‌میخ است،‌بالا و پایین می‌رود.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از ایسنا می نویسد، محققان دانشگاه یزد، جاذبی پلیمری با اندازه حفرات نانومتری ساختند که در جذب عنصر «روی» بسیار کارآمد است.
این جاذب که زیست سازگار بوده و دارای خواصی نظیر گزینش پذیری بالا، تکرارپذیری و هزینه تولید پایین است، در صنایعی که تولید کننده پساب‌هایی حاوی یون «روی» هستند و نیز در تهیه حسگرهای حساس و غشاها قابلیت کاربرد دارد.

به نوشته سایت نانو، «روی» یکی از مهم‌ترین عناصر دخیل در متابولیسم بدن انسان است. این عنصر همچنین در بسیاری از مواد غذایی از جمله آجیل، حبوبات و غلات موجود است. عنصر «روی» با شرکت در فرایندهای بیوشیمیایی، آماده سازی مواد ژنتیکی را برعهده دارد. بنابراین کمبود آن یک مشکل تغذیه‌ای بسیار مهم است.

با این حال، مقدار بیش از حد «روی» می‌تواند آسیب‌های مختلفی در بدن انسان، از جمله تغییر در پاسخ ایمنی، کاهش وزن و رشد کم را سبب شود. بنابراین، تعیین مقدار موثر «روی» در نمونه‌های آب و مواد غذایی امری ضروری است.

استخراج فاز جامد (SPE) یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین روش‌های مورد استفاده در تعیین این عنصر بویژه در ماتریس‌های پیچیده است. با این حال، سادگی عملیات و انعطاف پذیری شرایط کار در این روش وابسته به انتخاب مواد جاذب مناسب است. از میان مواد جاذب مختلف، جاذب‌های پلیمری بعنوان جاذب گزینشی یون‌های فلزی، توجه زیادی را به خود جلب کرده است.

با توجه به محدودیت گزارش‌های موجود در زمینه عملکرد این پلیمرها در جذب «روی»، پژوهشگران در این طرح به دنبال تهیه جاذبی پلیمری با ویژگی وجود حفره‌هایی با ابعاد نانو بودند که در ماتریس‌های مختلف مایع قادر به جذب گزینشی یون‌های «روی» باشد.

فرید شاکریان، دانشجوی دکتری شیمی دانشگاه یزد و محقق طرح در این باره اظهار کرد: برای دستیابی به این هدف، در ابتدا با استفاده از لیگاند هیدروکسی کنولین (اکسین) جاذب مناسب جداسازی و پیش تغلیظ عنصر «روی» در ماتریس‌های مختلف تهیه شد. جهت تعیین اندازه حفره‌های ایجاد شده در این پلیمر از آنالیزهای SEM و‌ FTIR استفاده شد. در ادامه عوامل مؤثر بر استخراج و جداسازی «روی» با استفاده از نرم افزارMultiSimplex و روش تک متغیره، بهینه شد.

وی افزود: در نهایت و با استفاده از شرایط بهینه، مقادیر «روی» در نمونه‌های مختلف از جمله آب لوله کشی، آب چاه، آب باران، آب رودخانه (گرفته شده از رود زاینده رود و کارون) مورد بررسی قرار گرفت، نمونه آب دریا (خلیج فارس) و غلات (گندم، برنج، دانه هندوانه، نخود، لوبیا قرمز و لوبیا) نیز از دیگر موارد اندازه‌گیری بود.

محقق طرح تصریح کرد: دقت روش با آزمایش‌های بازیابی شده از نمونه‌های مشخصی با مقدار شناخته شده از «روی» و مقایسه نتایج حاصل با داده‌های به دست آمده با کوره گرافیتی طیف سنجی جذب اتمی (GFAAS) مقایسه شد. بر اساس نتایج حاصل از این بخش این روش قابل اعتماد و کارآمد بود.

شاکریان خاطرنشان کرد: در جاذب‌های حفره‌دار هرچه حفره‌ها دارای ابعاد کوچکتری باشند، سطح مقطع جاذب که در تماس با نمونه است، بیشتر شده، ظرفیت آن بالاتر رفته و سینتیک جذب و واجذب سریع‌تر می‌شود. در صورتی‌که در فرایند سنتز، جاذبی با اندازه حفره نانومتری تولید شود، خواص ذکر شده بهبود چشمگیری پیدا می‌کند.

وی تاکید کرد: در این پژوهش ما توانستیم با تولید جاذب پلیمری یون «روی» دارای نانوحفره به ویژگی‌های ذکر شده دست یابیم که نسبت به جاذب‌های متداول عملکرد مطلوبتری داشت.

وی همچنین در تشریح خصوصیات برتر این جاذب گفت: پایداری حرارتی و شیمیایی، پایداری مکانیکی، سینتیک سریع جذب و واجذبی، گزینش‌پذیری بالا، تکرارپذیری، ظرفیت جذب بالا، سازگاری با محیط زیست و قیمت مناسب از جمله خواص مهمی است که در سنتز این جاذب به آن توجه شده است و نسبت به جاذب‌های قبلی استفاده شده برای استخراج فاز جامد روی این خواص بهبود داده شده‌اند.

دانشجوی دکتری شیمی دانشگاه یزد گفت: با توجه به استفاده زیاد از روش استخراج فاز جامد و با تکیه بر ویژگی‌های برشمرده شده در بالا، درصورت استفاده از این جاذب مشکلات مرتبط با جاذب‌های متداول مورد استفاده در جذب یون‌های فلزی نظیر گزینش‌پذیری، بازیابی و پایداری در محیط‌های شیمیایی با غلظت بالا کاهش خواهد یافت.

این محققان در ادامه این طرح، به سنتز جاذب‌های پلیمری دیگر و بررسی عملکرد آن‌ها در جذب یون‌های فلزی دیگر که مطالعات کمی در مورد آن‌ها وجود دارد، پرداخته‌اند.

نتایج این کار تحقیقاتی که حاصل همکاری فرید شاکریان، دکتر شایسته دادفرنیا و دکتر علی محمد حاجی شبانی از اعضای هیأت علمی دانشگاه یزد است، در مجله Food Chemistry به چاپ رسیده است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری


بسپار به نقل از مهر می نویسد، پژوهشگران دانشگاه بوعلی سینا با استفاده از یک داروی مسکن قوی موفق به معرفی و تولید یک نانو جاذب برای اندازه گیری میزان مصرف دارو در حوزه‌های پزشکی و پلیسی شدند.
هدف از اجرای این تحقیقات معرفی و سنتز یک جاذب برای استخراج گزینشی داروها و استفاده از داروی ناپروکسن (مسكني قوی) به عنوان مدل با استفاده از فناوری نانو است.

برای این منظور یک جاذب مغناطیسی در ابعاد نانو تولید و سطح جاذب سنتز شده برای استخراج گزینشی داروی ناپروکسن در حضور سایر متابولیت‌های آن با یک پلیمر قالب مولکولی جدید پوشش داده شد. به منظور دستیابی به شرایط بهینه تمامی پارامتر‌های موثر بر فرایند جذب سطحی بهینه شد.

این محققان در این پژوهش ابتدا نانو لوله‌های کربنی اصلاح شده با نانو ذرات مغناطیسی را سنتز کرده و نانو لوله‌های کربنی مغناطیسی شده با یک پلیمر سنتزی جدید را پوشش دادند.

نانو لوله‌های کربنی به‌ وسیله اصلاح با نانو ذرات مغناطیسی خاصیت مغناطیسی پیدا کرده و به راحتی از محلول کار به ‌وسیله یک آهن ربای معمولی قابل جداسازی است. مونومر مورد استفاده نیز برای ساخت پلیمر قالب مولکولی داروی ناپروکسن به کارگرفته شد. با تلفیق روش استخراج فاز جامد، فناوری نانو، پلیمر‌های قالب مولکولی و دستگاه اسپکتروفلوریمتر در نهایت یک روش ساده اما در عین حال بسیار حساس و گزینشی برای استخراج و تعیین غلظت داروی ناپروکسن معرفی شد.

از این جاذب می‌توان برای تشخیص مصرف دارو در صنایع پزشکی استفاده کرد و همچنین به ‌صورت غیر مستقیم می‌توان به‌وسیله روش پیشنهادی انواع جاذب‌های گزینشی برای انواع دارو‌ها و مواد مخدر را تهیه و از آن در تشخیص‌های پزشکی یا پلیسی استفاده کرد.

علاوه بر این در نبود دستگاه‌های دقیق اما گران قیمتی مانند HPLC این روش می‌تواند کاندیدای مناسب و کارآمدی برای تعیین مقادیر بسیار ناچیز داروی ناپروکسن باشد و نیازی به استفاده از حلال‌های گران قیمت و سمی برای اندازه‌گیری دارو نیست.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، یک شرکت ایرانی موفق به دستیابی به تکنولوژی تولید آنتی اکسیدان های پلیمری شد.
شرکت نکو یکی از شرکتهای ایرانی پس از چندین سال تلاش بی وقفه به این فناوری دست یافت.
مواد پلیمری یکی از پرمصرف ترین مواد پتروشیمیایی به شمار می رود که روز بروز در زندگی بشر کاربردهای بیشتر و متنوعتری پیدا می کند.
این در حالیست که ایران به عنوان یکی از تولیدکنندگان مطرح محصولات پتروشیمی در جهان و دومین تولیدکننده این محصولات در منطقه خاورمیانه یکی از محورهای کلیدی توسعه این صنعت را در کشور شاخه پلیمر قرار داده است.
گفتی است در حال حاضر در حدود 5 میلیون تن محصولات پلیمری در کشور تولید می شود و پیش بینی می شود تا پایان برنامه پنجساله پنجم این میزان تقریبا دو برابر شود.
محصولات پلیمری نیازمند افزودنی های متنوعی هستند که هریک در تقویت یکی از ویزگی های این مواد موثر و ضروری است.
ازجمله مهمترین این افزودنی ها انواع آنتی اکسیدان هاست که به دو دسته اولیه و ثانویه تقسیم می شوند.
این مواد برای جلوگیری از تغییر رنگ پلیمرها و همچنین جلوگیری از شکننده شدن آنهاافزوده می شوند و تقریبا تمام انواع پلیمرها نوعی از آنتی اکسیدانها را استفاده می کنند.
بر اساس این گزارش شرکت نکو پس از چند سال تلاش فراوان موفق شد به دانش فنی تولید آنتی اکسیدان های پرمصرف داخلی یعنی 1010 و 1076و 168 دست یابد.
کل مصرف داخلی این مواد از خارج از کشور تامین می شود و با خودکفایی در این محصولات سالانه از خروج بیش از 24 میلیون دلار ارز از کشور جلوگیری می شود. دکتر احسان نجابت اعلام کرد که شرکت نکو کارخانه تولید صنعتی این محصولات را در دست اجرا دارد و در سال 93 به بهره برداری خواهد رسید و علاوه بر نیاز داخل امکان صادرات این محصولات را نیز داراست. این محصولات با برند تجاری NECONOX به بازار عرضه خواهد شد.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از انجمن کامپوزیت می نویسد؛ کمپانی آئرونتک Aerontec واقع در آفریقای جنوبی، سکوی کامپوزیتی مخصوصی را طراحی نمود که بر روی اسکله ای در ترمینال مخصوص کانتینرها واقع در شهر "کپ تاون" Cape Town آفریقای جنوبی نصب گردید.
گراهام بیلیس Graham Blyth صاحب کمپانی آئرونتک می گوید:

تا جائی که اطلاع دارم، چنین پروژه ای برای اولین بار در جهان اجرا شد و باور دارم این پروژه بزرگترین پروژه کامپوزیتی است که تا کنون در آفریقا به اتمام رسیده است.

این پروژه برای لنگرگاه معروف Transnet National Ports Authority شهر کپ تاون طراحی شد تا یکی از مشکلات عمده این اسکله مهم کانتینری را رفع نماید. در سطح اسکله، سینی های کابل (محافظ کابل های برق جرثقیلهای بزرگ اسکله) مساحتی بیش از 1200 متر و عرضی حدود 3 متر را اشغال می نمایند و یک خطر لغزشی برای کارگران اسکله محسوب می شوند.

نخستین راه حل پیشنهادی برای جلوگیری از وقوع چنین حادثه ای ، استفاده از یک لایه بتنی ثانویه با ضخامت 190 میلیمتر بود که همسطح ریل جرثقیل ها باشد.

این پیشنهاد معایب بسیاری داشت از جمله:

1- وزنی حدود 1000 تن بتن و میلگرد برای ساخت این لایه بتنی نیاز بود درنتیجه بیش از حد سنگین می شد.

2- ساخت آن بسیار پر هزینه بود.

3- مدت زمان سخت و محکم شدن این لایه بتنی حدود 28 روز بود در نتیجه زمان ساخت آن بسیار طولانی میگردید.

بنابراین استفاده از این لایه بتنی برای یک اسکله شلوغ، که کشتی ها دائماً در آن پهلوگیری می نمایند ایده مناسبی نبود.

راه حل کمپانی آئرونتیک استفاده از پانل کامپوزیتی بود. این کمپانی موظف شد پروژه را در مدت زمان 12 ماه به اتمام برساند. این پانل کامپوزیتی در عین داشتن وزنی سبک، دارای هزینه های مقرون به صرفه تری نسبت به بتن بود.

ضمناً سطح این پانل توسط امواج اسکله شسته و تمیز میشود. همچنین تخلیه بار کانتینرها نیز سریعتر و به دور از پانل ها انجام می گردد.

پس از ارائه طرح های مختلف و انجام آزمایشات متعدد، این کمپانی طرحی را ارائه نمود و به توافق طرفین رسید.
طرح مذکور ساخت پانل کامپوزیتی از جنس GFRP یا Glass Fiber Reinforced Polymer بود.

در ساخت این پانل کامپوزیتی از رزینی استفاده شد که به روش Vacuum Infused جامد میگردید.

الیاف شیشه به کار رفته در آن Woven Roving و رزین مورد استفاده نیز رزین پلی استر ایزوفتالیک بود.

پس از ساخت این پانل، سطح آن با رزینی مقاوم در برابر UV ، به نام رزین iso-NPG پوشیده و در نهایت ماده ضد لغزش Grip Finish نیز به آن پاشیده شد .

کمپانی آئرونتیک برای ساخت پانل های کامپوزیتی با کمپانی MMS Technology همکاری نمود.

در فاصله ای که بین پانل های کناره ریل های جرثقیل و پانل های لب آب وجود داشت، یک پَنزِر بلت Panzerbelt نصب گردید تا کابل های برق جرثقیل را بپوشاند.

پنزر بلت یک سیستم حفاظتی است که مانع آسیب رسیدن به کابل برق بنادر و ترمینال ها در اثر رفت و آمد می شود.
یک تسمه بالابر مخصوص به هر جرثقیل متصل است. زمانیکه جرثقیل بر روی ریل خود حرکت کند، این تسمه، پنزر بلت را بالا می برد، در نتیجه کابل های برق به سمت عقب کشیده می شوند و درون محفظه مخفی کابل قرار میگیرند.

بیلیس می گوید:

پانل بالایی 32 میلیمتر و از ماده GFRP جامد ساخته شده است که در ارتفاعات مشخصی نصب و توسط یک میله پالتروژن شده نیز تقویت می گردد.

کمپانی آئرونتیک می گوید: همانطور که اعلام شده بود این پروژه در مدت زمان 12 ماه و با بودجه اختصاصی به اتمام رسید.

اطلاعات بیشتر: http://www.aerontec.co.za
اطلاعات بیشتر: http://www.mmstechnology.co.za

منبع: Net Composites




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، محققان دانشگاه صنعتی قم توانستند با استفاده از نانوذرات اکسید روی در سیستم پخت لاستیک اتیلن پروپیلن دی ان (EPDM)، موفق به افزایش مقاومت حرارتی (طول عمر) قطعه نهایی و بهبود خواص مکانیکی آن شوند.

خواص ویژه نانوذرات اکسید روی نظیر مقاومت حرارتی بالا، ثابت دی الکتریک پایین و فعالیت کاتالیستی ویژه سبب شده است دانشمندان کاربردهای آن‌ها را در زمینه‌های مختلف مورد مطالعه و بررسی قرار دهند.

علاوه بر موارد ذکر شده، به دلیل اندازه بسیار کوچک و مساحت سطح بالای نانوذرات اکسید روی می‌توان آنها را به عنوان جایگزین ذرات اکسید روی متداول در پخت الاستومرها به کار برد؛ چراکه فرایند پخت و در نتیجه خواص محصول نهایی وابسته به سطح تماس بین ذرات اکسید روی و سایر مواد موجود در فرایند است.

اگرچه تا کنون مطالعات بسیاری بر عملکرد این نانوذرات در سیستم تولید لاستیک صورت گرفته است اما هنوز جنبه‌های زیادی از آن نامشخص باقی مانده و نیازمند بررسی‌های بیشتری است. از این رو در پژوهش محققان ایرانی تأثیر استفاده از نانوذرات اکسید روی در سیستم پخت EPDM بر طول عمر لاستیک مصرفی و میزان تغییرات خواص مکانیکی الاستومر مطالعه شد.

این محققان با استفاده از بررسی دقیق مورفولوژی، توزیع مناسب نانوذرات اکسید روی برای کنترل سیستم پخت مناسب را بدست آورده و در ادامه با استفاده از مدل‌های سینتیکی Friedman و Kissinger بر پایه آزمون‌های حرارتی TGA-DTA چند نرخی به بررسی دقیق بهبود مقاومت حرارتی که شامل انرژی اکتیواسیون و درجه واکنش تخریب بود پرداختند. در آخر نیز خواص مکانیکی نانوکامپوزیت شامل سختی، جهندگی و آزمون‌های دینامیکی- مکانیکی با سیستم‌های رایج پخت مورد مقایسه قرار گرفت.

محمدرضا کلایی، عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی قم و مجری این طرح درباره این کار تحقیقاتی گفت: در راستای مطالعه رفتار سینتیک پخت و تخریب سیستم‌های رزینی در حضور نانو‌ذرات، نانوذرات اکسید روی را جایگزین ذرات اکسید روی رایج در سیستم پخت لاستیک EPDM کردیم که نتایج ما حاکی از این بود مقاومت حرارتی در برابر تخریب و افزایش طول عمر با افزایش حدود 200 درصدی در انرژی فعالسازی واکنش تخریب EPDM اتفاق می‌افتد.

افزایش طول عمر نتیجه یکنواخت سازی سیستم پخت الاستومری در حضور نانو ذرات اکسید روی با سطح ویژه مناسب است. همچنین مقاومت سایشی، جهندگی و میزان سختی نیز افزایشی بین 10 تا 30 درصد بسته به درصد حجمی نانوذرات اکسید روی مصرفی در آمیزه نشان داد.

با معرفی این سیستم جدید پخت بهبود یافته در مقیاس نانو که برپایه طراحی نانوکامپوزیتی پلیمری است، طول عمر بازه مصرفی یک الاستومر پرمصرف افزایش یافته و در پی عدم نیاز به جایگزینی سریع یک قطعه تخریب‌ناپذیر در محیط، کاهش آلودگی‌های محیط زیستی را به همراه دارد.

به گفته دکتر کلایی، این کار تحقیقاتی که دارای گواهی ثبت اختراع بوده و امید است با توجه به در دسترس بودن نانو ذرات اکسید روی و استفاده در ترکیب درصدهای پایین‌تر نسبت به ذرات اکسید روی مرسوم در بسیاری از قطعات آن را به عنوان یک گرید تجاری جدید با دوام و استحکام بالاتر جایگزین کرد.

این محققان همچنین به دنبال استفاده از این نانوذرات اکسید روی به همراه سایر نانوذرات برای طراحی یک سیستم پخت بهینه و بالطبع خواص نهایی بهبود یافته برای الاستومرهایی پرکاربرد هستند.

نتایج این کار تحقیقاتی که توسط دکتر محمدرضا کلایی و دکتر سعیده مزینانی( عضو هیأت علمی پژوهشکده نانوفناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر)، دکتر علیرضا شریف (دانشگاه تربیت مدرس) و دکتر مهرزاد مرتضایی (عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر) صورت گرفته است در مجله Journal of Analysis and Calorimetry ( جلد 110، شماره 3، ماه دسامبر سال 2012، صفحات 1407 تا 1414) منتشر شده است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری


بسپار می نویسد، محققان دانشگاه صنعتی شریف و با همکاری پژوهشگران مرکز تحقیقات ماکس پلانک آلمان با استفاده از روش چاپ سه بعدی غیر مستقیم موفق به تولید داربست‌های نانوکامپوزیتی مهندسی بافت با ساختار حفره‌های کنترل شده گردیدند.

محققان دانشگاه صنعتی شریف و با همکاری پژوهشگران مرکز تحقیقات ماکس پلانک آلمان با استفاده از روش چاپ سه بعدی غیر مستقیم موفق به تولید داربست‌های نانوکامپوزیتی مهندسی بافت با ساختار حفره‌های کنترل شده گردیدند. با استفاده از این روش امکان طراحی داربست‌هایی با ابعاد خارجی و نیز حفره‌های داخلی مطابق با محل شکستگی فراهم آمده و پیشرفت عظیمی در صنایع تولید تجهیزات پزشکی ایجاد خواهد شد.

سلول‌ها به صورت طبیعی توسط ماتریس خارج سلولی (ECM) احاطه شده‌اند. این ماتریس رفتار سلولی و عملکردهای ضروری آن مانند مهاجرت، چسبندگی، تکثیر وتمایز را به کمک علایم شیمیایی و فیزیکی، پشتیبانی و هدایت می‌کند. بنابراین، طراحی حفره‌های داخلی و کنترل ابعاد خارجی داربست با ساختار کنترل شده برای هدایت رفتار سلول در تعامل با ECM یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر کارآیی داربست‌های مهندسی بافت مورد استفاده در ترمیم ضایعات استخوانی است. در دهه اخیر استفاده از روش چاپ سه بعدی به دلیل قابلیت کنترل طراحی داربست مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. با این وجود به دلیل محدودیت در انتخاب مواد، این روش در مراحل ساخت همواره با چالش مواجه بوده است. به تازگی محققان تلاش قابل توجهی در توسعه سه بعدی داربست در مقیاس نانو برای کاربردهای مهندسی بافت انجام داده‌اند. در این پژوهش محققان کشورمان با استفاده از روش چاپ سه بعدی غیرمستقیم به بررسی امکان ساخت داربست‌های سه بعدی با حفرات کنترل شده پرداختند.

دکتر الناز تمجید دانش‌آموخته پژوهشکده علوم و فناوری نانو دانشگاه صنعتی شریف، در رابطه با نحوه انجام این کار تحقیقاتی بیان کرد:« در این پژوهش سعی شد با استفاده از روش چاپ سه بعدی غیر مستقیم داربست‌های نانوکامپوزیتی با ساختار حفرات کنترل شده حاوی نانوذرات مختلف دی اکسید تیتانیم و بیوگلاس با اندازه ذرات میکرونی و نانومتری تولید شده و با استفاده از آزمون‌های برون تنی، سینتیک رشد بافت استخوانی بر روی آن مورد بررسی قرار گیرد. برای این منظور ابتدا قالب فداشونده با ساختار سه بعدی تهیه گردید و سپس سطح آن توسط پارافین پوشش داده شد. پس ازخشکاندن انجمادی، حذف قالب فداشونده با استفاده از آب و حلال‌های شیمیایی صورت گرفت. به منظور مطالعه قابلیت اتصال، تکثیر و تمایز سلولی سلول‌های پیش‌استخوان‌ساز موش (MC3T3-E1) از مشاهدات میکروسکوپ کنتراست فازی و آنالیز (ALP) استفاده شد. مشاهدات میکروسکوپ لیزر کانفوکال و مشاهدات بافت‌شناسی ضمن تأیید رشد سه بعدی بافت در عمق حفره‌ها نشان داد که ماتریس خارج سلولی نیز تشکیل شده است. همچنین یک سینتیک چهار مرحله‌ای برای رشد بافت بر روی داربست‌های نانوکامپوزیتی سه بعدی پیشنهاد شده و ضمن مقایسه اثر جنس داربست، اثر هندسه دوبعدی و سه بعدی نیز بر روی تکثیر و تمایز سلولی مورد مطالعه قرار گرفته است.»

نتایج این پژوهش حاکی از این بود که افزودن نانوذرات به زمینه پلیمری به دلیل تمایل بیشتر نانوذرات به تجمع در سطح، سطح مؤثر تماس ذرات با سلول‌ها را افزایش می‌دهد. به علاوه این نانوذرات با ایجاد نانوتوپوگرافی، افزایش زبری و سفتی سطح، بر چسبندگی (Cell adhesion) و تکثیر (Cell proliferation) و تمایز سلولی (Cell Differentiation) اثرگذارند. به این ترتیب علیرغم آنکه عموماً دی اکسید تیتانیم به عنوان یک ماده زیست‌خنثی شناخته می‌شود، نانوکامپوزیت‌های حاوی نانوذرات دی اکسید تیتانیم در مقایسه با پلیمر خالص، رشد بافت و تمایز سلولی بیشتری از خود نشان می‌دهند. همچنین نشان داده شد که به دلیل سطح مؤثر بیشتر، نرخ انحلال نانوذرات بیوگلاس در محیط کشت در مقایسه با ذرات بیوگلاس میکرومتری بیشتر است.

به طور کلی می‌توان گفت این داربست‌های نانوکامپوزیتی با قابلیت اتصال، تکثیر و تمایز سلولی (در کمتر از یک ماه) در شرایط برون‌تنی قابلیت ترمیم و جایگزینی بافت استخوانی را دارا بوده و خواص مکانیکی توده‌ای و نانومتری آن‌ها نیز در محدوده قابل قبولی قرار دارد.

تمجید با بیان اینکه در حال حاضر با همکاری آزمایشگاه‌های علوم پزشکی کشور به دنبال انجام آزمون‌های درون‌تنی روی مدل‌های حیوانی (موش) هستند، ابراز امیدواری نمود که استفاده از چنین فرایندی امکان تولید صنعتی با شرایط کاملاً تکرارپذیر را فراهم خواهد کرد.

نتایج این کار تحقیقاتی که توسط دکتر الناز تمجید و دکتر عبدالرضا سیم‌چی، دکتر رضا باقری و دکتر منوچهر وثوقی (اعضای هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف) و نیز با همکاری، دکتر جان دبلیو سی دانلوپ و دکتر پیتر فرتزل از مرکز تحقیقات ماکس پلانک آلمان صورت گرفته است در مجله Journal of Biomedical Materials Research A (جلد 101، شماره 10، ماه اکتبر سال 2013، صفحات 2796 تا 2806) به چاپ رسیده است.

منبع : http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/jbm.a.34584/abstract




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از ستاد نانو می نویسد، براساس اطلاعات منتشر شده توسط انجمن ملی محافظت از آتش آمریکا، بین سال‌های 2006 تا 2010 تقریبا در20درصد (6700 مورد) از آتش‌سوزی‌ها، سوختن روکش مبل‌ها باعث بروز آتش‌سوزی شده که موجب مرگ 480 نفر شده‌است.

پژوهشگران موسسه ملی فناوری و استاندارد (NIST) با استفاده از نانولوله کربنی پوشش مقاومی در برابر متورم شدن ایجاد کردند که می‌تواند در ساخت مبلمان و وسایل اداری به کار رود. در این روش از راهبردی شبیه درست کردن ساندویچ در مقیاس نانو استفاده شده‌است.

این گروه از این روش برای تقویت فوم‌های مبل استفاده کردند که نتایج نشان داد مقاومت فوم‌های تقویت شده با نانولوله کربنی 35درصد بیشتر از فوم‌های غیرمقاوم بوده است. از دیگر مزیت‌های این فوم پلی‌اورتانی حاوی نانولوله این است که مانع ذوب شدن و خیس شدن زیر لایه می‌شود و خود نیز در برابر شعله‌های آتش مقاوم است.
براساس اطلاعات منتشر شده توسط انجمن ملی محافظت از آتش آمریکا، بین سال‌های 2006 تا 2010 تقریبا در20درصد (6700 مورد) از آتش‌سوزی‌ها، سوختن روکش مبل‌ها باعث بروز آتش‌سوزی شده که موجب مرگ 480 نفر شده‌است.
در این پروژه محققان نانولوله کربنی را میان چند لایه پلیمری قرار دادند و سپس با آن پوشش مورد نظر را ایجاد کردند. این گروه نتایج یافته‌های خود را در قالب مقاله‌ای با عنوان Multi-walled carbon nanotube layer-by-layer coatings with a trilayer structure to reduce foam flammability در نشریه Thin Solid Films به چاپ رساندند. در این مقاله محققان نشان دادند که از این روش می‌توان برای ساخت انواع مختلف پوشش‌ها برای استفاده در حوزه‌های مختلف استفاده کرد.
در مسیر تولید این پوشش محققان روش‌های متعددی را مورد آزمایش قرار دادند که تقریبا تمام آنها با شکست روبرو شد؛ دلیل این شکست‌ عدم تحقق اهداف ذیل بود: پوشش باید تمام سطح متخلخل فوم را بپوشاند، نانولوله‌ها باید به‌صورت یکنواخت در سطح پوشش توزیع شوند و روش مورد استفاده باید به‌صورت عملی قابل اجرا باشد.
پژوهشگران از روشی رایج در رشد سلولی برای ساخت این پوشش استفاده کردند، در این روش گروه‌های نیتروژن آمینو اسید به دیواره خارجی نانولوله متصل می‌شود. محققان از این روش برای اتصال نانولوله به بدنه پلیمر استفاده کرده و در نهایت موفق شدند تمام سطح پلیمر را به‌صورت یکنواخت با نانولوله‌کربنی بپوشانند.
پوشش به‌دست آمده هم در برابر آتش مقاوم بوده و هم می‌تواند زیرلایه حساس زیرین خود را از گزند ذوب شدن در برابر گرما مصون دارد.

منبع : Layered Security: Carbon Nanotubes Promise Improved Flame-Resistant Coating




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از ایسنا می نویسد، نخستین ماشین لباسشویی بی‌نیاز از آب که به معنی واقعی کلمه از آب استفاده نمی‌کند، می‌تواند معنی جدیدی برای «خشکشویی» باشد.

این فناوری بجای آب از میلیونها مهره پلاستیکی ریز استفاده می‌کند که لکه‌ها و بو را از روی لباسها پاک می‌کند.

شرکت Xeros، عرضه کننده این فناوری مدعی است که این فرآیند نه تنها در پاکسازی لباسها موثرتر عمل می‌کند بلکه بسیار کارآمدتر است.

بر اساس برآوردهای این شرکت، اگر همه خانه‌های انگلیس به این فناوری روی بیاورند، می‌توانند تقریبا بطور هفتگی هفت میلیون تن آب صرفه‌جویی کنند.

مهره‌های پلیمری همچنین در میزان مواد شوینده مورد استفاده برای شستن لباسها صرفه‌جویی کرده و می‌توانند تا 500 بار پیش از نیاز به تعویض مورد استفاده قرار بگیرند.

جالب اینجاست که سازندگان این فناوری در دانشگاه لیدز ابتدا قصد داشتند یک مشکل کاملا متفاوت را حل کنند.

پروفسور استفن بورکینشاو قصد داشت راهی را برای مقاومت بیشتر رنگ بر روی پارچه پیدا کند اما دریافت که این فرآیند می‌تواند بطور معکوس برای پاکسازی لکه‌ها مورد استفاده قرار بگیرد.

در طول شستشو، بیش از یک میلیون مهره پلیمری به لباسها بعلاوه یک فنجان آب و چند قطره شوینده مخصوص Xeros اضافه می‌شود.

پلیمرهای نایلونی از قطبیت ذاتی برخوردارند که لکه‌ها را بخود جذب می‌کنند؛ به همین دلیل است که لباسهای نایلونی سفید زود تیره می‌شوند.

اگرچه در شرایط رطوبتی، پلیمر تغییر کرده و جاذب می‌شود. کثیفی به میزان زیاد به سطح نچسبیده بلکه در مرکز جذب می‌شود.

پس از آنکه آب لکه‌ها را حل می‌کند، کثیفی در مرکز مهره‌ها جذب شده و در آنها باقی می‌ماند.

پس از کامل شدن چرخه شستشو، مهره‌ها از میان سوراخهای درون ظرف استوانه‌ای از لباسها خارج شده و با ورود به تلمبه لجن‌کشی مجددا مورد استفاده قرار می‌گیرند.

بنظر می‌رسد که این دستگاهها به کمتر از 20 درصد آب نسبت به میزان مورد استفاده در ماشینهای لباسشویی معمولی نیاز دارد.

آنها همچنین تنها از 50 درصد برق مورد نیاز برای تکمیل چرخه شستشو در یک ماشین سنتی استفاده می‌کنند.

این مهره‌ها از انتقال رنگ بین لباسهای سفید و رنگی جلوگیری کرده، از این رو به چرخه‌های شستشوی کمتری نیاز است.

در حال حاضر این فناوری تنها برای هتلها و ماشینهای لباسشویی بزرگ در دسترس بوده اما سازندگان در حال برنامه‌ریزی برای تولید نسخه خانگی آن در آینده نزدیک هستند.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از مهر می نویسد، پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج نانوکامپوزیتی برای جذب برخی مواد شیمیایی به خصوص آلاینده‌های رنگی موجود در پساب صنعتی تولید کردند.

ساخت نانوکامپوزیت هیدروژلی بر پایه پروتئین با قابلیت حذف آلاینده‌های صنعتی به ویژه رنگدانه‌ها از محیط‌های آلوده و بررسی میزان تأثیر نانوذرات خاک در این فرایند هدفی بوده است که پژوهشگران دانشگاه آزاد واحد کرج اقدام به اجرای این تحقیقات کردند.

از این کار ابتدا نمونه‌هایی از هیدروژل پایه و نانوکامپوزیت هیدروژل با استفاده از پروتئین کلاژن به شیوه گرمایی ساخته شدند. پس از جداسازی و خالص‌ سازی نمونه‌ها، این ترکیبات با استفاده از روش‌های دستگاهی شامل طیف سنجی زیر قرمز (FTIR)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و تجزیه گرماوزن سنجی (TGA) مورد‌ شناسایی قرار گرفتند.

بر اساس داده‌های طیف سنجی، نمونه‌های سنتز شده دارای ساختار پرمنفذی بوده و در نانوکامپوزیت‌ها لایه‌های خاک مونت موریلونیت کاملا ورقه ورقه شده‌اند. همچنین مقاومت گرمایی نانوکامپوزیت‌های سنتز شده نسبت به نمونه فاقد مونت موریلونیت بیشتر است.

با توجه به اثرات سمی و زیان بار زیست ‌محیطی رنگدانه‌های کاتیونی موجود در پساب برخی صنایع و نفوذ آنها در آب‌های زیرسطحی و ضرورت حذف آنها از محیط‌های مذکور، تهیه و استفاده از مواد جاذب مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است.

نتایج حاصل از این تحقیقات مشخص شد که نانوکامپوزیت‌های تهیه شده از قابلیت بالایی در حذف رنگدانه‌های کاتیونی برخوردار هستند و با توجه به سرعت مناسب این مواد در برداشتن این آلاینده‌ها از محلول‌های آبی می‌توان از آنها در فرایند‌های پالایش محیط‌های آلوده استفاده کرد. از مواد تولید شده می‌توان برای جذب برخی مواد شیمیایی به خصوص آلاینده‌های رنگی موجود در پساب برخی کارخانه‌ها به کار برد.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از ایسنا می نویسد، محقق دانشگاه تربیت مدرس با همکاری محققی از دانشگاه هنگ کنگ به بررسی رفتار ترموالاستیک سه بعدی ورق‌های مستطیلی کامپوزیتی مسلح به نانوله‌های کربنی پرداخته و معادلات دیفرانسیل حاکم بر توزیع دما و ترموالاستیک این ورق‌ها را استخراج و به صورت تحلیلی حل کرده است.

خواص مکانیکی، حرارتی و الکتریکی استثنایی نانولوله‌های کربنی باعث شده از آن‌ها به عنوان مواد تقویت کننده کامپوزیت‌ها با کارایی بالای ساختاری و پتانسیل کاربرد زیاد در نظر گرفته شود. با توجه به این خواص، در سال‌های اخیر تحلیل رفتارهای مکانیکی و حرارتی ورق‌های کامپوزیتی مسلح به نانولوله‌های کربنی تحت بارگذاری مکانیکی در حالت دو بعدی توسط محققان بسیاری در قالب مقاله در مجلات بین المللی گزارش شده است.

به نوشته سایت نانو، با این وجود تاکنون گزارشی از تحلیل رفتار ترموالاستیک این سازه‌ها ارائه نشده است. از این رو در این تحقیق به بررسی رفتار استاتیکی سه بعدی این سازه‌ها تحت گرادیان دمایی بصورت تحلیلی و دقیق پرداخته شد.

برای این منظور، بر اساس تئوری سه بعدی الاستیسیته و با استفاده از بسط سری فوریه و همچنین به روش فضای حالت، رفتار ورق کامپوزیتی مسلح به نانو لوله کربن (FG CNTRC) که سطوح آن در معرض بارهای حرارتی و مکانیکی قرار داده شده بود، مورد بررسی قرار گرفت.

این محققان در ادامه با بررسی رفتار ارتعاش آزاد و استاتیکی این سازه تحت بار مکانیکی در سه بعد بصورت تحلیلی، به استخراج معادلات حاکم بر رفتار ترموالاستیک در حالت سه بعدی و ارائه روش حل تحلیلی این معادلات حاکم پرداخته و سپس تأثیر پارامترهای مختلف نظیر کسر حجمی و نحوه چیدمان نانولوله‌های کربنی در رفتار ترموالاستیک این سازه را مورد بررسی قرار دادند.

دکتر اکبر علی بیگلو، عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس و محقق این طرح در مورد ضرورت انجام این تحقیق گفت: از آنجا که طراحی صحیح ورق‌های کامپوزیتی مسلح به نانولوله‌های کربنی جهت سرویس دهی در محیط‌های دمایی بالا نیازمند تحلیل رفتار ترموالاستیک آن‌هاست و تاکنون نتایجی مبنی بر تحلیل رفتار ترموالاستیک این سازه گزارش نشده بود، در این کار بررسی این موضوع تحقق یافت.

وی افزود: دقت و صحت روش ارائه شده در این تحقیق با مقایسه نتایج عددی با نتایج موجود منتشر شده در مقالات صحه گذاری شد. نتایج این تحقیق حاکی از این بود که دانسیته نانولوله‌های کربنی و نحوه چیدمان آن‌ها تأثیر بسزایی در رفتار استحکامی و نحوه توزیع دمای سازه دارد. به طوری که اثر کسر حجم نانولوله کربنی بر رفتار ترموالاستیک طولی نسبت به جهات دیگر بسیار بیشتر است.

محقق طرح خاطرنشان کرد: همچنین افزایش نسبت ابعاد موجب افزایش همه رفتارهای الاستیک حرارتی می‌شود. بدون استفاده از این تحلیل نمی‌توان به کارکرد این سازه تحت شرایط دمایی بالا اطمینان داشت، ولی در نتیجه این کار تحقیقاتی می‌توان سازه مذکور را برای شرایط دمایی مدنظر طراحی کرد.

به گفته این محقق، این سازه‌ها در صنایع هوافضا، صنایع شیمیایی، نیروگاه‌ها و مخازن تحت فشار در محیط‌های حرارتی قابل کاربرد هستند.

نتایج این پژوهش که توسط دکتر اکبر علی بیگلو و دکتر لیو از دانشگاه هنگ کنگ، انجام شده و بعنوان یکی از تحقیقات برتر انتخاب شده توسط ستاد ویژه توسعه فناوری نانو معرفی شده، در مجله Compisits Structures منتشر شده است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، لباس جدید شرکت «کابلا» به نام ColorPhase رنگ خود را متناسب با فصول تغییر می‌دهد.
به گزارش ایسنا، گفته می‌شود، این سیستم اولین لباس استتار است که با رنگ‌ فعال‌شده توسط دما و تغییر سریع، چاپ می‌شود.
زمانی که محیط بیرون در بهار و تابستان گرمتر می‌شود، این لباس سبزرنگ است و هنگامی که دما به زیر 18 درجه سانتی‌گراد افت می‌کند، رنگ سبز درست مانند تغییر رنگ گیاهان در پاییز، به قهوه‌ای تبدیل می‌شود.
همچنین گرمای بدن، رطوبت، نور خورشید و بادهای خنک نیز می‌توانند موجب تغییر رنگ لباس شود.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

پژوهشگران مرکز رشد دانشگاه صنعتی شریف نسل جدیدی از پلیمرهای زیست تخریب پذیر را عرضه کردند که با کیفیت بالاتر و قیمت ارزان‌تر از نمونه‌های خارجی قابل دسترسی است.
سعید ذکایی، مجری طرح در گفتگو با خبرنگار مهر تولید پلیمرهای پیشرفته برای صنایع خوددرو سازی، لوله سازی و بسته بندی را از زمینه‌های فعالیت این شرکت دانش بنیان دانست و گفت: با توجه به معضل جهانی آلودگی محیط زیست محققان دنیا به دنبال مواد زیست تخریب پذیر هستند که آلودگی های زیست محیطی را به حداقل برسانند.
وی از عرضه نسل جدیدی از پلیمرهای زیست تخریب پذیر خبر داد و یادآور شد: در این راستا اقدام به تولید پلیمرهای زیست تخریب کردیم که علاوه بر آنکه به سرعت در طبیعت جذب می‌شوند با قیمت ارزان قابل عرضه است.
ذکایی ترکیبات این پلیمر را ترکیبات آلیاژی ذکر کرد و اظهار داشت: بخش مهمی از ترکیبات این مواد پلیمرهای نشاسته‌ای است که صددر صد در طبعیت تخریب پذیر است.
مجری طرح با اشاره به کاربردهای پلیمر زیست تخریب پذیر تولید شده خاطر نشان کرد: از این پلیمرها می‌توان در ظروف یکبار مصرف و کیسه‌های زباله استفاده کرد.
ذکایی تولید نانو کامپوزیت‌های پلیمری برای صنایع لوله سازی را از دیگر دستاوردها نام برد و ادامه داد: از این کامپوزیت‌ها همچنین می‌توان برای افزایش عمر مفید سیستم‌های گرمایشی استفاده کرد.
وی از رفع نیازهای صنایع خودرو سازی در کشور خبر داد و اضافه کرد: با توجه به مشکلات تحریم در تامین بسیاری از مواد خودرویی که از خارج وارد می‌شد با مشکلات زیادی مواجه شدیم که دراین زمینه کامپوزیت‌های مورد نیاز این صنعت بر اساس استانداردهای جهانی تولید کردیم که در حال حاضر جایگزین مواد وارداتی شده است.

منبع www.iranpolymer.com




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از مهر می نویسد، برای نخستین بار در تاریخ صد ساله دانشگاه شینهوا، به عنوان بهترین دانشگاه کشور چین و یکی از مراکز علمی معتبر جهانی یک دانشجو و محقق ایرانی به عنوان برترین محقق این دانشگاه برگزیده شد.

حمیدرضا آرندیان - دانشجوی دکتری رشته محیط زیست دانشگاه شینهوا موفق شد در رقابتی دشوار و علمی به عنوان یکی از 10دانشجوی برتر این دانشگاه برگزیده شود.
عنوان تاپ تن یا ده دانشجوی برگزیده در دانشگاه شینهوا هر سال پس از طی موفقیت آمیز مراحل مختلف علمی و اخلاقی از سوی دانشجویان برگزیده هر گروه و سنجش علمی و عملی دانشجویان در حوزه های مختلف به ده تن از بهترین محققان این مجموعه علمی کشور چین اطلاق می شود.
تاکنون و در تاریخ صد و چند ساله دانشگاه شینهوا، هیچ دانشجوی خارجی موفق به کسب عنوان تاپ تن در این دانشگاه نشده بود که به گفته مسئولان چینی دانشگاه، ورود نام یک ایرانی به این لیست معتبر، علاوه بر آنکه موجبات شگفتی کارشناسان علمی چین را فراهم آورده رکوردی جدید در تاریخ تحصیل دانشجویان خارجی در کشور چین به شمار می آید.
عنوان "تاپ تن دانشگاه شینهوا" عموماً به نخبگان جوان چینی اطلاق می شود که بعدها به عنوان افراد تعیین کننده در کشور چین ضمن احراز مسئولیت های برتر کشور، به مقامات بالای دولتی دست می یابند.
شی جین پینگ - رئیس جمهور کنونی چین که از دانش آموختگان دانشگاه شینهواست نیز مدتی قبل به عنوان یکی از ده دانشجوی برتر این دانشگاه معرفی شده بود.
پروفسور چن جی نینگ - رئیس دانشگاه شینهوا در مراسمی که برای تقدیر از ده دانشجوی برتر این دانشگاه و به اشتراک گذاری تجربیات شان با دانشجویان دیگر این مجموعه علمی چین تشکیل شده بود، تاکید کرد که دانشجویان شینهوا همگی شایستگی دریافت این عنوان را داشته و باید با تلاش همه جانبه علمی خود را برای احراز پست های مهم داخلی و بین المللی آماده کنند.
وی تاکید کرد: دانشگاه شینهوا در پی تربیت نسلی از "رهبران آینده" است که قابلیت ایجاد حرکت در جامعه را داشته باشند.

تحقیقات علمی مهندس حمید آرندیان، دانشمند ایرانی برگزیده به عنوان بهترین های شینهوا، در حال حاضر در شاخه کاتالیست ها و با تمرکز بر موضوع "کاتالیزور سه بعدی برای احتراق گاز متان جهت کنترل آلودگی هوا" تحت نظر پروفسور لی، از اساتید صاحب نام چینی در حوزه محیط زیست ادامه دارد.
از آرندیان تاکنون ده ها مقاله علمی با موضوعات محیط زیست در شاخه های تحت بررسی او در مجلات و ژورنال های معتبر علمی منتشر شده است.

این دانشمند جوان ایرانی علاوه بر بهره گیری از بورس دولت چین به واسطه تحقیقات برتر علمی، عناوین دیگری چون انتخاب به عنوان سه دانشجوی برتر دانشکده محیط زیست شینهوا و چندین جایزه معتبر علمی و بین المللی از قبیل دانشمند جوان علمی در مقطع بین الملل، رتبه اول علمی مسابقات دانشجوی در جهان را نیز در کارنامه علمی خود ثبت کرده است.
در حال حاضر در دانشگاه شینهوا به عنوان مهم ترین و معتبرترین دانشگاه جامع در کشور چین بیش از 41 هزار دانشجو در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری مشغول به تحصیل هستند.

به گفته مقامات این دانشگاه، این دانشگاه با حدود 3 هزار دانشجوی خارجی، بیشترین تعداد دانشجویان خارجیدر میان سایر دانشگاه های چینی را به خود اختصاص داده است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، محققان پژوهشگاه مواد و انرژی موفق به تولید نانولوله‌های کربنی پوشش یافته با ترکیب سرامیکی مولایت شدند.

مهندس مریم سیرتی گوهری، دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهشگاه مواد و انرژی و مجری این طرح با اعلام این خبر گفت: خواص ویژه و منحصر به فرد نانولوله‌های کربنی نظیر چگالی کم، استحکام بالا و خواص عالی الکتریکی، کاربردهای گسترده‌ای را برای این ساختار ایجاد کرده است؛ اما اکسیداسیون این نانولوله‌ها در دماهای بالا از کاربردهای ویژه آن کاسته است.

وی افزود: طی دو دهه اخیر تحقیقات بسیاری بر پوشش دهی نانولوله‌ها و افزایش مقاومت به اکسیداسیون آن‌ها و دست یافتن به ترکیبات چند کاربردی انجام شده و از مواد سرامیکی متفاوتی نظیر آلومینا و سیلیکا جهت پوشش دهی استفاده شده است، ولی محققان پیش از این موفق به ایجاد پوشش مولایتی بر روی نانولوله کربنی نشدند.

سیرتی گوهری اضافه کرد: مولایت ترکیب آلومینوسیلیکاتی با خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاص جهت کاربردهای مهندسی و فناورانه استفاده می‌شود. ضریب انبساط حرارتی و هدایت گرمایی کم، استحکام دمای بالا و پایداری شیمیایی مطلوب، این ترکیب سرامیکی را در دسته مواد مهندسی دما بالا قرار داده است.

وی خاطرنشان کرد: پوشش دهی یکنواخت و حفظ استوکیومتری مولایت از چالش‌های این پروژه بوده است و ما توانستیم برای نخستین بار با استفاده از روش سل- ژل و کنترل پارامترهای متعدد موفق به ایجاد پوشش یکنواخت مولایتی بر نانولوله کربنی شویم. پوشش ایجاد شده کمتر از 10 نانومتر است که با حفظ خواص CNT محدودیت‌های کاربردی آن را کاهش داده است.

سیرتی گوهری با اشاره به کاربردهای این ترکیب گفت: نانولوله‌های کربنی در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، پالایش و تکنولوژی‌های نوین کاربردهای گسترده دارد و ترکیب تولید شده با کاهش محدودیت نانولوله‌های کربنی در دماهای بالا و محیط‌های خورنده بر کاربرد این ترکیب در صنایع یاد شده می‌افزاید، خواص ویژه هیبرید CNT–مولایت، این ترکیب را در دسته مواد چند کاربردی قرار داده است. ترکیب تولید شده در دیواره‌های مقاوم به آتش، کاربردهای دیرگدازی، زیرلایه غشاها، کاتالیست‌ها، نانوجاذب‌ها و نانو سیالات قابلیت کاربرد دارد.

آزمایش‌های کاربردی و بررسی‌های بیشتر جهت ثبت اختراع جهانی این طرح در حال انجام است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از ایسنا می نویسد، محققان متالورژی کشورمان موفق به ساخت دستگاه پوشش دهی ظریف با استفاده از جرقه بین الکترود و زیر لایه شد.
از جمله ویژگی و کاربردها این دستگاه می‌توان به ایجاد پوشش با ضخامت بسیار کم در محدوده چند میکرومتر تا چند میلی متر، قابلیت تنظیم انرژی برای هر جرقه، محدوده فرکانس بسیار گسترده (50 تا چند کیلوهرتز)، ارزان بودن تجهیزات نسبت به لیزر، قابلیت حمل و نقل بسیار آسان، ایجاد پوشش‌های مقاوم به سایش، اصطکاک، خوردگی، سیکل گرمایی، خسارت‌های تابشی در صنایع هسته‌یی و تعمیر و بازیابی قطعات ارزشمند مانند پره‌های توربین در نیروگاه‌ها اشاره کرد.

محمد ابراهیم‌نیا، دانشجوی دکتری رشته مواد متالورژی دانشگاه تربیت مدرس و مجری این طرح در گفت وگو با ایسنا با بیان اینکه این پروژه در راستای تز دکتری وی از دو سال پیش آغاز شده است، اظهارکرد: این پروژه تاکنون حدود 20 تا 30 میلیون تومان هزینه دربر داشته است.

وی درخصوص جزییات این طرح اظهار کرد: مکانیزم پوشش‌دهی به روش دستگاه لایه نشانی ظریف بدین صوت است که با ایجاد جرقه بین الکترود و زیرلایه به واسطه وجود اختلاف پتانسیل بین این دو دراثر چرخش الکترود و برخورد تماسی، قسمتی از فلز ذوب شده در محل تماس الکترود به زیر لایه انتقال می‌یابد. همچنین در اثر برخورد، قسمت بسیار کوچکی از فلز به سرعت منجمد شده و ساختار انجمادی فوق سریع بر روی سطح ایجاد می‌شود. در ادامه فرآیند، لایه‌ای دیگر از فلز بر روی لایه ایجاد می‌شود و پوشش ضخیم می‌شود.

ابراهیم نیا درخصوص مزیت‌های این دستگاه، گفت:‌ ایجاد پوشش با ضخامت بسیار کم در محدوده چند میکرومتر تا چند میلیمتر، رقت بسیار کم آلیاژ پوشش با زیر لایه،‌ قابلیت تنظیم انرژی هر جرقه (حدود J 1.0)، محدوده فرکانس بسیار گسترده (50 تا چند کیلوهرتز)، امکان پوشش دهی هر نقطه دلخواه با پروفیل پیچیده، ارزان بودن تجهیزات نسبت به لیزر، قابلیت حمل و نقل بسیار آسان و همچنین کوچک بودن تجهیزات مربوطه و امکان کارکرد آسان و آموزش اولیه ساده به افراد برای کار از جمله مزیت های این طرح ‌می‌باشد.

وی از کاربردهای این دستگاه را ایجاد پوشش‌های مقاوم به سایش، اصطکاک، خوردگی، سیکل گرمایی، خسارت‌های تابشی در صنایع هسته‌یی، تامین و بازیابی قطعات ارزشمند در صنایع مهم مانند تعمیر پره‌ی توربین‌ها در نیروگاه‌ها عنوان کرد.

این دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس با بیان اینکه استاد راهنمای این تز دکتری، دکتر فرشید مالک، استادیار گروه مواد و متالورژی بوده است،‌ تصریح کرد:‌ دستگاه پوشش دهی ظریف با استفاده از جرقه بین الکترود و زیر لایه در حال حاضر آماده تجاری سازی است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، استفاده از ایمپلنت‌هایی که انرژی مورد نیاز را بوسیله سلول‌های مهندسی ساز تأمین می‌کنند، یکی از روش‌های نوین برای مصرف دوزهای دارویی در بیماری‌های مزمن محسوب می‌شوند.

مبتلایان به دیابت یا بیماران دچار کم خونی خطرناک نیازمند مدیریت برنامه تزریقات روزانه هستند.

ایمپلنت‌ها قادر به نظارت بر مواد سمی درون بدن بصورت لحظه‌یی هستند، داده‌های طولانی مدت از وضعیت سلامت فرد تهیه می‌کنند، هشدار لازم جهت مصرف بموقع داروها را اعلام کرده و حتی روند مصرف داروها را مدیریت کنند.

محققان دانشگاه تورنتو با همکاری محققان دانشگاه هاروارد بدنبال توسعه ایمپلنت‌هایی از جنس هیدروژل – یک ماده پلیمری سازگار با بافت – هستند.

نسل جدید این ایمپلنت‌ها از جنس پلیمر شفاف دارای سلول‌های دستکاری ژنتیکی شده در درون خود هستند که در واکنش به نور فعال می‌شوند؛ سلول ها می‌توانند برای آزاد کردن مواد شیمیایی درون بدن برنامه ریزی شوند.

ابعاد هر ایمپلنت هیدروژل چهار در 40 میلی‌متر و ضخامت آن تنها یک میلی‌متر است که هر ایمپلنت با سلول‌های مهندسی‌ساز به نور پاسخ می‌دهد.

ایمپلنت جدید در دو روش انتقال دوز انسولین و آشکارساز مواد سمی مورد آزمایش قرار گرفتند.

سیستم انسولین بر روی موش‌های مبتلا به دیابت مورد آزمایش قرار گرفت و با ارسال نور آبی از طریق فیبر نوری به ایملنت، سلول‌ها درون ایمپلنت وادار برای تولید یک پروتئین برای تحریک تولید انسولین شدند؛ برای تشخیص سموم نیز سلول‌های مهندسی ساز در حضور فلزات سنگین نور سبز منتشر می‌کنند.

آزمایشات مختلفی برای توسعه و کاربردی شدن ایمپلنت‌های هوشمند مورد نیاز است؛ نتایج این دستاورد در مجله Nature Photonics منتشر شده است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از ایران کامپوزیت می نویسد، سال گذشته مصوبه ای در شورای شهر تهران به تصویب رسید که عکس العمل چندانی در صنعت کامپوزیت نداشت اما می تواند این صنعت را تحت تاثیر قرار دهد.

اگرچه مفهوم نمای کامپوزیت فعلی آلومینیوم - کامپوزیت است، ولی به دلیل وجود نام مشترک برای این محصول و محصول کامپوزیت الیاف دار نمای ساختمان (که البته در کشور ما هنوز رایج نیست ولی پتانسیل مصرف بالایی دارد)، از شکل گیری این بازار جلوگیری نماید. متن خبر این است:

به گزارش خبرنگار مهر، در پانصد و بیست و چهارمین جلسه علنی از سومین دوره شورای اسلامی شهر تهران، تصویب طرح الزام شهرداری به رعایت اصول معماری ایرانی اسلامی در منظر ساختمان های شهری به تصویب اعضا شورای شهر رسید و بنا بر آن از ابتدای سال آینده استفاده از کامپوزیت در ساخت ساختمان های مسکونی ممنوع اعلام شد.

در این باره، حمزه شکیب عضو شورا بیان کرد: در همه جای دنیا استفاده از کامپوزیت در منازل مسکونی ممنوع است اما اکنون به خاطر الگوسازی های غلط این موضوع در تهران کاملاً رایج است.
ماده سوم (3) مصوبه فوق:

هر گونه استفاده از مصالح نماسازی (کامپوزیت) در کاربری های مسکونی ممنوع است.

تبصره: از مبدا اول فروردین ماه سال 1392 درصورت استفاده از مصالح نماسازی (کامپوزیت) در سایر کاربری ها (غیرمسکونی) و به ازای هر متر مربع یکصد هزار ریال عوارض وضع می شود که مبلغ این عوارض سالیانه مطابق نرخ تورم که همان سال اعلام می شود تعدیل می شود.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری



بسپار به نقل از خبرنامه انجمن کامپوزیت می نویسد، شرکت پرودرایو (Prodrive) اخیراً اقدام به توسعه قطعات کربنی کامپوزیتهای پیشرفته در طیف وسیعی از رنگها نموده که این قابلیت را دارد که در بالاترین سطح کیفیت استانداردهای مورد نیاز صنایع برای محصولات لوکس تولید و مورد استفاده قرار گیرد.

این فرایند جدید نتیجه شش ماه برنامه توسعه ای است که بر روی کیفیت و دوام قطعات تمرکز نموده است. در این رابطه مدیر بخش کامپوزیت شرکت پرودرایو آقای یان هندسکامب (Ian Handscombe) میگوید:

ما هم اکنون در حال اعتبار بخشیدن فنون خود بوسیله نمونه های جذاب و مجلل (زرق و برق دار)، ایجاد سایه های عمیق هستیم که این نکته قابل توجه است که این فرایند جدید گامی فراتر از یک تولید معمولی دارد. ارائه چیزی بسیار ویژه ای و منحصر به فرد برای گزینه های خودرو و همینطور محصولات لوکس دیگر.

فرآیند تولید اختصاصی، ترکیبی از نوآوری های فنی با سطح بسیار بالایی از مهارت های صنایع دستی است که نتیجتاً سبب تولید قطعاتی مقاوم در برابر خراش، پایدار در برابر اشعه ماوراء بنفش و بسیار سازگار در بخشهای رنگ و پایانی تولید است. انتظار می رود استفاده از این فرایند جدید ابتدا توسط تولید کنندگان خودرو در اروپا و سپس در بخشهای دریایی و هوایی مورد استقبال قرار گیرد.

پرودرایو یکی از بزرگترین و موفق ترین شرکتهای فعال دنیا در زمینه تولید موتورهای ورزشی و همینطور تجارت فن آوری ها در دنیا است که هم اکنون با 500 نفر پرسنل در کشور انگلستان مشغول فعالیت میباشد.

منبع: Composites Today

ترجمه و تالیف: آقای م. مهدوی کیا - انجمن کامپوزیت ایران





نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، پژوهشگران مرکز رشد واحدهای فناور دانشگاه صنعتی امیرکبیر با استفاده از فناوری نانو، رنگ‌های ترافیکی را عرضه کردند که قابل استفاده در شرایط آب و هوایی گرم و مرطوب است.
به گزارش مهر، سجاد دیبایی، مجری طرح با اشاره به عرضه دستاوردهای خود در جشنواره فناوری نانو گفت: در این جشنواره از میان 100 شرکت دانش بنیان ارزیابی شده رتبه سوم را کسب کردیم در حالی که هیچ شرکتی حائز رتبه‌های اول و دوم نشدند.
وی رنگ‌های ترافیکی را از جمله دستاوردهای عرضه شده در این جشنواره دانست و اظهار داشت: رنگ‌های تولید شده برای خط کشی معابر تولیده شده که تا 1.5 تا 2 برابر رنگ‌های عرضه شده در این زمینه مقاومت دارد.
دیبایی با اشاره به جزئیات این رنگ‌ها خاطر نشان کرد: در رنگ ترافیکی تولید شده از نانو ذرات مواد معدنی استفاده شده است که موجب افزایش مقاومت سایشی و حرارتی این نوع رنگ‌ها شده است.
مجری طرح از تجاری سازی این نوع رنگ‌ها خبر داد و یادآور شد: تاکنون موفق به تجاری سازی این نوع رنگ‌ها شدیم و با توجه به مقاومت بالایی که دارد در استان‌های مختلف کاربردی شده است.
دیبایی با تاکید بر اینکه این رنگ‌های ترافیکی تولید شده در کلیه شرایط آب و هوایی کشور سازگار است، ادامه داد: رنگ‌های تولید شده در شرایط آب و هوایی جنوب کشور و رطوبت شهرهای شمالی کشور کارایی مناسبی از خود نشان داده است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری


بسپار به نقل از ایسنا می نویسد، پژوهشگر دانشگاه ارومیه برای نخستین بار از بیوپلاستیک سنتز شده در گونه‌های خاصی از باکتری‌ها در جیره غذایی ماهی خاویاری و ماهی قزل‌آلای رنگین کمان استفاده کرد.

دکتر ابراهیم حسین نجدگرامی، دانش آموخته دکتری علوم زیستی کاربردی گرایش تغذیه ماهی از دانشگاه گنت بلژیک اظهار کرد: مواد پلیمری مصنوعی و پلاستیک‌ها کاربردهای وسیعی از جمله در ساخت وسایل خانگی، اسباب بازی‌ها، بسته بندی‌ها، کیف و چمدان و غیره دارند، اما با توجه به عدم تجزیه سریع این پلاستیک‌ها به وسیله میکروارگانیسم‌های طبیعی، معضلات زیست محیطی بسیاری را در برخی از کشورها باعث می شوند؛ بنابراین استفاده از بیوپلاستیک‌ها با توجه به امکان تجزیه سریع آن به وسیله باکتری‌ها و میکروارگانیسم‌ها در بسیاری از کشورهای صنعتی متداول شده است.

عضو هیات علمی پژوهشکده آرتمیا و آبزیان افزود: بیوپلاستیک یا پلیمر پلی بتا هیدروکسی بوتیرات (Poly-β- hydroxybutyrate) در سیتوپلاسم باکتری‌ها تحت شرایط خاص محیطی تولید می‌شود و پس از مصرف در سیستم گوارش آبزیان تبدیل به اسید چرب کوتاه زنجیره بتا هیدروکسی بوتیریک اسید می‌شود که علاوه بر انرژی زا بودن برای موجود آبزی، باعث افزایش ضریب ایمنی روده (افزایش اسیدیته، کاهش باکتری‌های پاتوزن و غیره) می شود. این بیوپلاستیک پس از استفاده در جیره غذایی دو گونه ماهی (قزل آلای رنگین کمان و ماهی خاویاری سیبری)، باعث افزایش رشد ماهیان و همچنین افزایش ضریب ایمنی روده ماهیان پس از اتمام دوره تغذیه شد.

استفاده از این ماده در افزایش مقاومت آرتمیا فرانسیسکانا در برابر پاتوژن ویبریو هاروی بسیار موثر بوده است.

مقالات حاصل از این پژوهش با عناوینEffects of poly-β-hydroxybutyrate (PHB) on Siberian sturgeon (Acipenser baerii) fingerlings performance and its gastrointestinal tract microbial community در مجله FEMS Microbiology Ecology و

Siberian sturgeon (Acipenser baerii) larvae fed Artemia nauplii enriched with poly-β-hydroxyb utyrate (PHB): effect on growth performance, body composition, digestive enzymes, gut microbial community, gut histology and stress tests در مجله Aquaculture Research به چاپ رسیده است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، برای نخستین بار در کشور، با دستیابی محققان مرکز پژوهش پتروشیمی تبریز به دانش فنی فوم فنا شونده (Lost Foam) ، تولید این ماده استراتژیک ریخته گری، به عنوان یک دست‌آورد ملی در مجتمع پتروشیمی تبریز آغاز شد.
چهار کشور آمریکا ، آلمان ، ژاپن و چین تاکنون دانش فنی و تولید لاست فوم را در انحصار خود داشتند.
اعمال محدودیت ها علیه ایران و محدودیت واردات این ماده به کشور که از چند سال پیش به عنوان روش جدیدی در صنعت ریخته گری جایگزین روش سنتی شده است، به تعطیلی واحدهای ریخته گری کوچک و کاهش شدید ظرفیت تولیدی واحدهای بزرگ از جمله ریخته گری تراکتورسازی منجر شد ، که با تلاش مستمر تیم 6 نفری محققان مرکز پژوهش پتروشیمی تبریز این پلیمر مهندسی با ارزش در مدت زمان 30 ماه به نتیجه رسید که یک دست آورد ملی در سال حماسه اقتصادی محسوب می شود تا چرخ های صنعت ریخته‌گری کشور هرگز از حرکت خود باز نایستند.
با افزایش ظرفیت تولید لاست فوم در مجتمع پتروشیمی تبریز ، علاوه بر پاسخگوئی به نیازهای داخلی در صنعت ریخته گری مدرن کشور ، تا یکسال آینده نیمی از تولیدات 110 تنی این فرآورده پلیمری ویژه مهندسی به خارج از کشور صادر خواهد شد.
از این میزان محصول تولیدی پتروشیمی تبریز درتبدیل به 5500 متر مکعب حجم فوم در مذاب ریزی ، 13 هزار تن فراورده ریخته ای در کارخانجات ریخته گری قالب گیری میشود.
بدین ترتیب از مرداد ماه سال آینده ایران پنجمین کشور صادر کننده فوم فنا شونده ( Lost Foam ) در جهان خواهد بود.
با بهره گیری از فوم فنا شونده بعنوان فناوری جدید در صنعت ریخته گری هزینه‌های ماشین کاری، مونتاژ قطعات، تجهیزات، مصرف انرژی و مواد فلزی 10 تا 50 درصد کاهش می یابد.
با این وصف پروژه ملی سازی این تکنیک نوین، نویدی نو نسبت بهره گیری از امکانات داخلی برای مقابله با تحریم ها و مبارزه با افزایش قیمت‌های کاذب محسوب می‌شود، بطوریکه فرآورده داخلی آن علاوه بر رقابت کیفی با مشابه خارجی 40 درصد ارزانتر نسبت به تولیدات خارجی به دست مصرف کننده می رسد.
از سوی دیگر جایگزینی فرآیند پیشرفته لاست فوم با دیگر روش های ریخته گیری سنتی نشانگر آن است که به دلیل ماهیت ساختاری ، در زمان مذاب ریزی هیچگونه خاکستری نیز از خود باقی نمی گذارد و کاهش آلایندگی های زیست محیطی را بهمراه دارد که با گذر از آلایندگی ، صنعت سبز نام گرفته است.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از ستاد نانو می نویسد، رهاسازی هدفمند دارو، یکی از راهبردهای اصلی در درمان سرطان است. اخیرا روش جدیدی برای این کار ارائه شده است که در آن، نانوذرات پلیمری حساس به pH برای این کار در نظر گرفته شدند. این نانوذرات با وارد شدن به تومور به دلیل تغییر pH محیط، تغییر شکل داده و دارو را رهاسازی می‌کنند. محققان برای رهاسازی دارو در تومورهای سرطانی راهبرد جدیدی ارائه کردند. آنها از نانوذرات حاوی گروه‌های بازی برای این کار استفاده کردند. این نانوذرات به راحتی وارد محیط‌هایی با اسیدیته بالا، نظیر تومورهای سرطانی می‌شوند و دارو را رهاسازی می‌کنند. یون یین وون استادیار دانشگاه پرودو می‌گوید: این پدیده‌ای که ما از آن استفاده می‌کنیم حرکت در pH گفته می‌شود که راهبرد مناسبی برای درمان تومورهای حالت جامد سرطانی است. به محلول‌های دارای pH کمتر از 7 اسید گفته می‌شود و محلول‌های دارای pH بالاتر از 7 نیز محلول‌های بازی هستند. در راهبرد حرکت در pH، باید از مایسل‌های پلیمری سنتز شده استفاده کرد. این مایسل‌ها به شکلی هستند که دارو در مرکز آنها قرار می‌گیرد و لایه بیرونی در صورت تغییر pH، دچار تغییر ساختار شدیدی می‌شوند. با افزایش ابعاد این مایسل به دو برابر، کارایی آنها در رهایش دارو درون تومور نیز به دو برابر افزایش می‌یابد. با این روش می‌توان مقدار دوز مناسب از دارو را به درون تومور تزریق کرد. این روش را می‌توان با روش‌های دیگر رهایش دارو ترکیب نمود و از آن در پزشکی استفاده کرد. محققان نشان دادند که بیشترین تورم در مایسل زمانی اتفاق می‌افتد که pH برابر 0.5±7 باشد، در این صورت رهایش دارو به درون تومور با بالاترین کارایی انجام می‌شود. وون می‌گوید: تومورهای حالت جامد، دارای pH 6.5 تا 6.9 بوده در حالی که pH بخش‌های نرمال بدن 7.4 است. مایسل‌ها از مولکول‌های آمین‌دار تشکیل شده‌اند. این مولکول‌ها دارای اتم‌های هیدروژن و نیتروژن هستند. مایسل‌ها در pHهای کم متورم شده که دلیل آن پروتونه شدن گروه آمینی است. در واقع گروه‌های آمینی پروتونه شده، به دلیل داشتن بار مثبت یکدیگر را دفع می‌کنند در نتیجه نانوذرات بزرگ‌تر می‌شوند. بار مثبت مانع از حرکت سریع نانوذرات می‌شود که این کار موجب تجمع آنها در محل تومور می‌شود. در این حالت دارو رهاسازی می‌شود. روی سطح این نانوذرات از ماده‌ای پوشانده شده که به صورت محافظ از نانوذرات محافظت می‌کند. در نتیجه تا وقتی که نانوذرات به تومور نرسند، تغییر شکل نمی‌دهند و دچار زوال ساختاری نمی‌شوند. این پژوهش گامی موثر در مسیر توسعه رهاسازی دارو دربخش نانوپزشکی محسوب می‌شود. منبع : Nanoparticles, 'pH phoresis' could improve cancer drug delivery




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

خبرنگار بسپار می نویسد، شرکت نوآوران شانی پلاستیک (از زیر مجموعه های گروه صنعتی پیشگامان شادمهر) به تازگی مستربچ مقاوم در برابر UV جدیدی به بازار عرضه کرده که برای استفاده در فیلمهای مصرفی در بخش کشاورزی و گلخانه ها مناسب می باشد. این مستربچ جدید SHUV نام دارد و برپایه پلی اتیلن می باشد.
بنا بر اعلام شرکت شانی پلاستیک، آزمون اسپکتروفتومتر انجام شده بر روی نمونه هایی از این مستربچ که در شرایط آب و هوایی تسریع شده تست شده اند، نشان داده است که تفاوت رنگ ایجاد شده در این محصول پس از گذشت 3 سال 2/1 و پس از گذشت 10 سال 1/2 می باشد. ضمنا این مستربچ به نحوی طراحی شده است که هرگونه بو و رایحه ناخوشایند را از فیلمهای پلی اتیلن تولیدی حذف می نماید. این ویژگی به تولید کنندگان فیلم پلی اتیلن این امکان را می دهد که تا بتوانند از پلی اتیلن بازیافتی در فرمولاسیون تولید محصولات فیلم خود بدون ایجاد بو و رایحه ناخوشایند بهره ببرند.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، محققان آزمایشگاه ملی لارنس برکلی متعلق به سازمان انرژی ایالات متحده، ماده جدیدی را برای هوشمندتر کردن پنجره‌ها طراحی کرده‌اند. ماده ابداعی پوشش نازکی از نانوکریستال‌های تعبیه‌شده در شیشه است که می‌تواند به طور پویایی نورخورشید را هنگام عبور از خلال پنجره اصلاح کند.

برخلاف فناوری‌های موجود، این پوشش کنترل گزینشی را بر روی نور مرئی و نور مادون‌قرمز نزدیک (NIR) تولیدکننده گرما ارائه می‌دهد، به طوری که پنجره‌ها می‌توانند صرفه‌جویی‌ انرژی و آسایش ساکنان را در طیف وسیعی از شرایط آب‌وهوایی به حداکثر برسانند.

هنگام استفاده از این پوشش پنجره، ماده جدید می‌تواند اثر بزرگی را بر روی کارایی انرژی ساختمان داشته باشد.

تیم تحقیقاتی پیش‌تر پنجره هوشمندی را طراحی کرده‌ بود که نور مادون‌قرمز نزدیک را بدون مسدودکردن نور مرئی، مسدود می‌کند.

این فناوری بر اثر الکتروکرومیک تکیه می‌کرد که در آن تکان کوچک الکتریسته، ماده بین وضعیت‌ مسدودکننده NIR و وضعیت انتقال‌دهنده NIR را سوئیچ می‌کند.

پنجره‌های جدید این رویکرد را با ارائه کنترل مستقل بر روی نور مرئی و نور مادون‌قرمز نزدیک، یک گام فراتر می‌برند.

کنترل مستقل نور مادون قرمز نزدیک به این معنا است که ساکنان می‌توانند نور طبیعی را در داخل ساختمان بدون داشتن گرمای ناخواسته داشته باشند و این امر نیاز به نوردهی مصنوعی و تهویه هوا را کاهش دهد.

در این حالت پنجره می‌تواند به وضعیت تاریک سوئیچ شود و نور و گرما را مسدود کند یا این که به وضعیت کاملا شفاف سوئیچ شود.

در قلب فناوری جدید ماده الکتروکرومیک "طراحی‌کننده" وجود دارد که از نانوکریستال‌های اکسید ایندیوم-قلع ساخته شده است. این نانوکریستال‌ها در ماتریکسی شیشه‌ای از اکسید نیوبیوم تعبیه شده‌اند.

ماده ترکیبی حاصل دو کارکرد مجزا را ترکیب می‌کند (کارکرد ارائه‌دهنده کنترل نور مرئی و کنترل نور مادون قرمز نزدیک) اما این ماده بیش از مجموعه این اجزا گزارش شده است.

محقان تعامل هم‌نیروزادی را در ناحیه ریزی یافتند که در آن ماتریکس شیشه‌یی به نانوکریستالی متصل می‌شود که قدرت اثر الکتروکرومیک را افزایش می‌دهد. این بدین معناست که می‌توان از پوشش‌های نازک‌تر بدون کاهش عملکرد استفاده کرد.

کلید رویکرد جدید این است که شیوه‌ای که اتم‌ها در عرض رابط شیشه-نانوکریستال به یکدیگر متصل می‌شوند، موجب بازآرایش در ماتریکس شیشه‌ای می‌شود.

تعامل، فضا را در داخل شیشه باز می‌کند و امکان حرکت آسان‌تر بار به داخل و خارج را می‌دهد.

فراتر از پنجره‌های الکتروکرومیک، این کشف فرصت‌های جدیدی را برای مواد باتری ارائه می‌دهد که در آن، انتقال یون‌ها از خلال الکترودها یک چالش به شمار می‌آید.

از دیدگاه طراحی مواد، دانشمندان حاضر در این پروژه نشان داده‌اند که می‌توان مواد بسیار نامتشابه را با داشتن نانوکریستال‌ها و تعبیه‌کردن آن‌ها در مواد، برای ایجاد ویژگی‌های نوینی که در مواد فاز منفرد همگون (آمورف یا کریستالی) قابل‌دسترسی نیستند، ترکیب کرد.

نوآوری جدید اخیرا جایزه 2013 R&D 100 را از آن خود کرد و محققان در مراحل اولیه تجاری‌سازی آن هستند.

جزئیات این مطالعه در Nature منتشر شد.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار به نقل از انجمن کامپوزیت ایران می نویسد، اخیراً شرکت کاوازاکی (Kawasaki) نسل جدیدی از واگنهای برقی راه آهن با نام ایف وینگ(efWING) را که با بدنه ای از جنس CFRP ساخته شده است معرفی نمود.
این واگن برقی که از CFRP به عنوان ماده ساختاری اصلی استفاده نموده، جایگزین مناسب فولاد شده است.
واگن برقی CFRP از ترکیب بدنه CFRP و فنر تشکیل شده است، بنابراین به ساده سازی ساختاری و وزن سبک رسیده است. وزن این واگن حدود 40 درصد نسبت به واگن اصلی که از جنس فولاد بوده کاهش یافته، به طوری که حدوداً به 900 کیلوگرم رسیده است.
به عنوان بخشی از تحقیقات بعمل آمده، انجمن مرکز فن آوری حمل و نقل راه آهن آمریکا (TTCI) این واگن برقی را به میزان 4500 کیلومتر مورد آزمایش قرار داد و عملکرد ایمنی آن را نیز در حین رانندگی تأئید نموده است.
این آزمایش نشان میدهد که بدنه قوسی شکل این واگن برقی طوری است که در حین توقف میتواند از هر چرخی که در مسیر راه آهن قرار میگیرد نیرو را به طور موازی توزیع نماید.
این نتیجه نشان میدهد که واگن برقی CFRP با کاهش وزن میتواند آسودگی بیشتری را فراهم کند.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

محققان پژوهشکده علوم و فناوری نانو دانشگاه صنعتی شریف موفق به ساخت بتن با مقاومت بالا با استفاده از فناوری نانو شدند.
دکتر علیرضا ناجی گیوی، محقق پسادکتری نانوتکنولوژی دانشگاه صنعتی شریف و مدیر پروژه بتن نانوساختار مقاوم در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: هدف اصلی این پروژه، مقاوم سازی بتن است.
وی با بیان اینکه در فاز اول این پروژه، خاصیت ضد آب بودن به میزان دو برابر بتن معمولی حاصل شده است، افزود: بتن جدید پرمقاومت که با استفاده از نانوذرات و الیاف طراحی و ساخته شده مقاومت فشاری و کششی تقریبا دو برابر نسبت به بتن‌های معمولی را دارد.
مدیر پروژه بتن نانوساختار در خصوص کاربردهای بتن‌های نانوساختار مقاوم اظهار کرد: بتن پر مقاومت بیشتر برای سازه‌های سنگین همچون سدسازی، ساخت پایگاه‌های انرژی اتمی، پروژه‌های شهرسازی، کف سازی‌ مقاوم برای باند فرود هواپیما، اتوبان‌ها و مکان‌هایی که نیاز به مقاومت در برابر ضربه زیاد و استحکام بسیار بالا دارند، کاربرد دارد.
به گفته وی برای مقاوم‌سازی بتن از نانو ساختارهای TiO2,SiO2 و Fe203 استفاده می‌شود که بهترین نانو ساختار در این راستا SiO2 بوده است.
ناجی گیوی در خصوص مزیت بتن‌های نانو ساختار اظهار کرد: به دلیل مقاومت کششی بالا میزان مصرف میلگرد در این نوع بتن کاهش پیدا کرده است که این موجب کاهش وزن ساختمان و سازه می‌شود. وزن کم، عمر بالا، مقاومت و کارایی زیاد و قیمت پایین از مزیت‌های این بتن‌ها نسبت به بتن‌های معمولی و فومی است.
وی در پایان تصریح کرد:‌90 درصد آزمایش‌های مورد نیاز انجام و جواب‌های مناسبی حاصل شده است. کارایی و مقاومت این بتن چیزی حدود 1.5 برابر بتن معمولی برآورد شده ولی میزان مصرف آن حدودا نصف بتن معمولی است که این دو همپوشانی دارند.
این محقق اظهار امیدواری کرد حمایت‌های لازم برای تجاری سازی این محصول و در ادامه، مقاوم‌سازی ساختمان‌ها با استفاده از این بتن‌های مقاوم در کشور صورت گیرد.




نويسنده : Mohammadreza


موضوع: اخبار پلیمری

بسپار می نویسد، "کوکا کولا" و "پپسی" از شرکت‌های بزرگ نوشابه‌سازی‌‌اند که به استفاده از پلاستیک قابل بازیافت، توجه نشان می‌دهند. با گران‌تر شدن نفت و قوانین سفت ‌و سخت حامی محیط زیست، تولید پلاستیک قابل بازیافت مهم‌تر می‌شود.
دویچه وله گزارش می دهد، شمار رو به افزایشی از تولیدکنندگان نوشابه‌، از بطری‌های بیوپلاستیک که منطبق بر اصول حفظ محیط زیست است، استفاده می‌کنند. بطری‌هایی که از بازمانده‌ی گیاهان یا ذرت ساخته می‌شود و از سال‌ها پیش پیش‌بینی شد که آینده‌ی صنعت پلاستیک را متحول خواهد کرد.
"کوکا کولا"، بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی نوشابه در جهان بارها اعلام کرد که آرزو دارد روزی همه‌ی بطری‌های مصرفی خود را از گیاهان و کاملا قابل بازیافت تولید کند. کوکا کولا در حال حاضر از قوطی‌هایی استفاده می‌کند که نه همه‌ی مواد سازنده‌ی آن، که بخشی از آن قابل بازیافت است.
بنا به بیانیه‌ی رسمی این کمپانی از سال ۲۰۰۹، کوکاکولا دست‌کم ۱۵ میلیارد بطری نوشیدنی با شیوه‌های منطبق بر محیط زیست تولید کرده است.
به جز کوکا کولا، کمپانی‌های بزرگ دیگر صنعت تولید نوشابه از جمله "پپسی" و "نستله" نیز در سال‌های اخیر به تولید بطری از روغن و ترکیبات گیاهی قابل بازیافت رو آورده‌اند.
با این‌حال هنوز هم بیشتر قوطی‌ها و بطری‌های پلاستیکی جهان از منابع سوخت فسیلی مثل نفت تولید می‌شود. این درحالی است که کارشناسان می‌گویند نفت و مشتقات آن در سال‌های آینده ارزان‌تر نخواهد شد و تولید پلاستیک با این شیوه‌ی رایج، گران‌تر تمام خواهد شد.
دست بسته‌ی کمپانی‌ها و اجبار به حفظ محیط زیست
اقتصاددانان می‌گویند مهم‌ترین دلیل رویکرد کمپانی‌های بزرگی مثل کوکا کولا به تولید پلاستیک از منابع قابل بازیافت و گیاهی، به‌صرفه بودن اقتصادی این شیوه در درازمدت با توجه به افزایش بهای نفت است.
از دیگر دلایل این رویکرد، مسایل زیست‌محیطی است. کمپانی‌ها تمایل دارند به مشتریانی که به حفظ محیط زیست توجه دارند نشان دهند که دغدغه‌های زیست‌محیطی دارند و کربن کمتری تولید می‌کنند.
و از همه مهم‌تر این‌که با تصویب قوانین حامی محیط زیست در کشورهای صنعتی و توسعه‌یافته، عملا گزینه‌های چندان دیگری برای کمپانی‌های بزرگ باقی نمانده و آن‌ها ناگزیرند که روش‌های منطبق بر حفظ محیط زیست را اجرایی کنند.
کمپانی "کوکا کولا" یکی از شرکت‌هایی است که به تولید پلاستیک قابل بازیافت توجه نشان می‌دهد
کریستی باربارا لانگ، یکی از کارکنان اتحادیه‌ی "صنعت بیوپلاستیک اروپا" در برلین به دویچه‌وله انگلیسی گفت:« تولیدکنندگان صنعتی به استفاده از بیوپلاستیک علاقه نشان می‌دهند. با این‌حال هنوز ابهامات بسیاری برای برخی مطرح است که بیوپلاستیک دقیقا باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد.»
او می‌گوید باید استانداردها برای تولید پلاستیک منطبق بر اصول حفظ محیط زیست را یکسان کرد و تعریف دقیقی از این استانداردها ارائه داد.
تلاش برای جایگزین‌های بهتر
یکی از رایج‌ترین مواد برای تولید قوطی‌های پلاستیکی، "پلی اتیلن ترفتالات" است که با نام اختصاری "پت" شناخته می‌‌شود. متخصصان می‌گویند این ماده برای تولید بطری‌های پلاستیکی نوشیدنی‌های خنک که باید بادوام باشد، بسیار مناسب است. با این‌حال این ماده شامل مقدار قابل توجهی پترولیوم است که استفاده از آن پرهزینه است.
تلاش‌هایی صورت می‌گیرد تا بخشی از محتویات ماده‌ی لازم برای تولید پلاستیک با این ماده را تغییر دهند. برای مثال کمپانی کوکا کولا قوطی‌هایی را تولید کرده است که بخشی از محتویات آنها از مواد تجزیه‌ناپذیر متفاوت است و در عین‌حال محصول نهایی همچنان با اصول محیط زیستی منطبق است.
پت‌های بیولوژیک و پت‌های سبز هر دو زیست تخریب‌پذیر دارند، ویژگی‌ای که طرفداران این نوع محصولات به عنوان یک نکته مثبت مهم از آن یاد می‌کنند.
با این‌که محصولات بیوپلاستیک چه از نوعی که زیست تخریب‌پذیر ندارند و چه دیگر انواع، برای حفظ محیط زیست مفید تشخیص داده می‌شود، نگرانی‌هایی درباره‌ی استفاده از این محصولات برای بسته‌بندی مواد غذایی مطرح است.

باربارا لانگ به دویچه‌وله گفت: در حال حاضر تلاش‌هایی صورت می‌گیرد تا نسل دومی از محصولات قابل بازیافت تولید شود، محصولاتی که از گیاهان بیشتر و حتا زباله‌های قابل بازیافت در ساخت آن استفاده شود.




نويسنده : Mohammadreza


درباره نويسنده

Mohammadreza ٍ <-BlogAbout->
ايميل :

آمار بازديد
  خوش آمديد
نويسندگان:

وضعيت وبلاگ :

اوقات شرعي :

تبليغات