ساخت پلیمر رسانا و انعطاف‌پذیر با کمک نانوذرات طلا ‏(1392/06/03)

بسپار به نقل از ستاد نانو می نویسد، یک تیم تحقیقات بین‌المللی موفق شده است تا با وارد کردن نانوذرات طلا به ساختار پلی‌اورتان، پلیمر رسانا و انعطاف‌پذیر تولید کند. این فیلم رسانا کاربردهای وسیعی در تولید ادوات الکترونیکی انعطاف پذیر دارد.

قطعات الکترونیکی انعطاف‌پذیر دارای کاربردهای متعددی است. برای مثال می‌توان از این قطعات در نمایشگرهای انعطاف‌پذیر، باتری‌ها و ادوات پزشکی استفاده کرد. نیکولاس کوتوف و همکارانش موفق شدند با افزودن نانوذرات طلا به پلی‌اورتان هدایت الکتریکی آن را افزایش دهند با این کار می‌توان صفحه‌های رسانا و انعطاف‌پذیر تولید کرد. این گروه تحقیقاتی از دانشگاه میشیگان نشان دادند که وجود نانوذرات طلا در ساختار پلیمر استحکام پلیمر را نیز بهبود می‌دهد.
کوتوف می‌گوید: این کامپوزیت، حاوی نانوذرات به صورت فلز منعطف عمل می‌کند. از این روش می‌توان برای تولید کامپوزیت‌هایی حاوی نانوذرات مختلف استفاده کرد که کاربردهای متنوعی نیز خواهد داشت.
این کامپوزیت در صورتی که دو برابر حالت اولیه خود کشیده شود هنوز رسانای الکتریکی خوبی است، پژوهشگران می‌کوشند تا این ساختار را به اشکال مختلف نظیر زیگزاگی یا فنری شکل در آورند. پژوهشگران این پروژه از این که افزودن نانوذرات طلا به پلیمر پلی‌اورتان می‌تواند انعطاف‌پذیری و تعداد الکترون‌های در حال حرکت را افزایش دهد شگفت‌زده هستند. نتایج این پژوهش در نشریه Nature به چاپ رسیده است. یونسیب کیم، نویسنده اول این مقاله می‌گوید: ما دریافتیم که در هنگام کشیده شدن پلیمر، نانوذرات به صورت زنجیره‌ای در یک صف قرار می‌گیرند به همین دلیل هدایت الکتریکی آن نیز افزایش می‌یابد. کوتوف می‌گوید: با کشیدن این پلیمر، نانوذرات در آن به نحوی تغییر وضعیت می‌دهند که رسانایی پلیمر حفظ شود. به همین دلیل است که این کامپوزیت هم دارای انعطاف‌پذیری و هم هدایت الکتریکی مناسبی است.
این گروه تحقیقاتی موفق شده‌اند تا با استفاده از دو ماده مختلف، ساختار جدیدی با ویژگی‌ها جالب توجه ارائه کند. برای این کار از دو روش لایه‌ای و فیلترکردن استفاده شده است. محصولی که از روش لایه‌ای بوجود می‌آید دارای رسانایی بیشتری است در حالی که روش فیلترکردن منجر به محصول منعطف‌تر می‌شود. ساختار لایه‌ای که حاوی 5 لایه طلا است دارای هدایت الکتریکی 1100 S/cm بوده در حالی که اگر همین 5 لایه با استفاده از روش فیلترکردن بدست آید رسانایی 1800 S/cm را خواهد داشت.
از این کامپوزیت می‌توان برای تولید الکترود در باتری‌های انعطاف‌پذیر استفاده کرد. این باتری‌ها در بخش جراحی‌های مغز قابل استفاده است. چنین الکترودهایی به دلیل انعطاف‌پذیری دارای دوام زیادی در مغز خواهد بود.
منبع : Elastic electronics: Stretchable gold conductor grows its own wires

ساخت پوشش‌های خودتمیزشونده در دانشگاه گیلان ‏(1392/06/02)

بسپار به نقل از ایسنا می نویسد، محققان دانشگاه گیلان موفق به طراحی و ساخت پوشش‌های خودتمیزشونده با قابلیت استفاده در صنایع نساجی و ساخت سطوح شدند.
دکتر هادی فلاح معافی، عضو هیات علمی دانشگاه گیلان اظهار کرد: هدف از انجام این پروژه سنتز نانوذرات تیتانیوم دی اکسید آلاییده با نقره‎ ‎و زیرکونیوم و همچنین سنتز نمونه آلاییده ‏اشتراکی با نقره‎ ‎و زیرکونیوم (‏Ag-Zr-TiO2‎‏) بر روی الیاف پلی آکریلونیتریل جهت مطالعه خواص خود تمیز شوندگی ‏فوتوکاتالیزوری بوده است.

وی افزود: در این تحقیق یک روش ساده و ‏موثر برای ایجاد پوشش‌های خود تمیز شونده بر مبنای ‏TiO2‎‏ و نمونه‌های آلاییده آن بر روی الیاف پلی آکریلو نیتریل ارائه شده ‏است. ‏TiO2‎‏ آلاییده با نقره و زیرکونیوم به تنهایی و هچنین آلاییده با نقره و زیرکونیوم به صورت اشتراکی (‏co-doped‏) به ‏روش سل-ژل تهیه و‌ شناسایی شده است.

فلاح معافی خاطرنشان کرد: در این پژوهش از تیتانیوم تترا ایزوپروپوکساید به عنوان پیش ماده برای سنتز ‏TiO2‎‏ استفاده شد. ‏ابتدا مقدار مناسب از تیتانیوم تترا ایزوپروپوکساید به استیک اسید گلاسیال تحت همزدن مغناطیسی اضافه و سپس آب ‏دیونیزه، قطره قطره به مخلوط اسیدی الکوکسید تیتانیوم اضافه شد. مخلوط به دست آمده به مدت کافی همزده شد و سپس ‏سل شفافی به‌ دست آمد. سل تیتانیوم دی‌اکسید آلاییده با‎ ‎نقره و زیرکونیوم و ‏co-doped‏ مشابه روش فوق با استفاده از نمک ‏نقره و زیرکونیوم جهت دوپ کردن نقره و زیرکونیوم سنتز شد. سپس از سل‌های به‌ دست آمده برای پوشش دهی به پلی ‏آکریلو نیتریل استفاده شد.

به گفته فلاح معافی، مطالعات اخیر برای اصلاح و بهبود خواص فوتوکاتالیستی ‏TiO2‎‏ از طریق فرآیند دوپ شدن اشتراکی ‏‏(‏co-doped‏) نشان دهنده بهبود فعالیت فوتوکاتالیزوری برای ‏TiO2‎‏ است که ناشی از تقویت و همکوشی بین یون‌های ‏دوپ‌کننده است. در این تحقیق نیز تقویت و همکوشی بین نقره و زیرکونیوم در نانوکامپوزیت ‏Ag-Zr-TiO2‎ موجب بهبود ‏فعالیت فوتوکاتالیزوری ‏TiO2‎‏ در رفتار خود تمیز شوندگی فوتوکاتالیزوری شده است.‏

وی در مورد نتایج این تحقیقات نیز افزود: نانوذرات تیتانیوم دی اکسید و آلاییده آن با نقره‎ ‎و زیرکونیوم و همچنین نمونه ‏آلاییده اشتراکی با نقره‎ ‎و زیرکونیوم (‏Ag-Zr-TiO2‎‏) روی الیاف پلی آکریلو نیتریل به روش سل-ژل سنتز شد. فعالیت ‏فوتوکاتالیزوری نمونه‌های پوشش داده شده با ‏Ag-Zr-TiO2 ,Ag-TiO2 ,Zr-TiO2 ,TiO2‎ در تخریب نوری رنگینه‌های متیلن ‏بلو و اوزینY‏ تحت تابش نور فرابنفش-مرئی بررسی شد. تمام نمونه‌های پوشش داده شده هنگامی که تحت تابش نور ‏فرابنفش-مرئی قرار گرفتند، خواص خود تمیز شوندگی فوتوکاتالیزوری از خود نشان دادند. ‏TiO2‎‏ آلاییده با Ag‏ و ‏Zr‏ به صورت ‏اشتراکی (‏Ag-Zr-TiO2‎‏) در مقایسه با دیگر نمونه‌ها‎ ‎خواص فوتوکاتالیزوری موثرتری نشان داد.

با توجه به اینکه این پروژه می‌تواند در صنایع نساجی و در ساخت سطوح خود تمیز شونده کاربرد داشته باشد، این محققان ‏برای ادامه تحقیقات خود به سنتز نانوکامپوزیت‌های تیتانیوم دی اکسید و دیگر نیم رساناها بر روی سطوح مختلف جهت مطالعه ‏خواص فوتوکاتالیزوری، خواهند پرداخت.‏

نتایج این کار تحقیقاتی که توسط دکتر هادی فلاح معافی، دکتر عبدالله فلاح شجاعی و دکتر محمد علی زنجانچی از ‏اعضای هیات علمی دانشگاه گیلان صورت گرفته، در مجله ‏Journal of applied polymer science‏ منتشر شده است.

رهاسازی دارو درون تومور با نانوذرات پلیمری پوشش‌دار ‏(1392/05/27)

بسپار به نقل از ستاد نانو می نویسد، رهاسازی هدفمند دارو، یکی از راهبردهای اصلی در درمان سرطان است. اخیرا روش جدیدی برای این کار ارائه شده است که در آن، نانوذرات پلیمری حساس به pH برای این کار در نظر گرفته شدند. این نانوذرات با وارد شدن به تومور به دلیل تغییر pH محیط، تغییر شکل داده و دارو را رهاسازی می‌کنند. محققان برای رهاسازی دارو در تومورهای سرطانی راهبرد جدیدی ارائه کردند. آنها از نانوذرات حاوی گروه‌های بازی برای این کار استفاده کردند. این نانوذرات به راحتی وارد محیط‌هایی با اسیدیته بالا، نظیر تومورهای سرطانی می‌شوند و دارو را رهاسازی می‌کنند. یون یین وون استادیار دانشگاه پرودو می‌گوید: این پدیده‌ای که ما از آن استفاده می‌کنیم حرکت در pH گفته می‌شود که راهبرد مناسبی برای درمان تومورهای حالت جامد سرطانی است. به محلول‌های دارای pH کمتر از 7 اسید گفته می‌شود و محلول‌های دارای pH بالاتر از 7 نیز محلول‌های بازی هستند. در راهبرد حرکت در pH، باید از مایسل‌های پلیمری سنتز شده استفاده کرد. این مایسل‌ها به شکلی هستند که دارو در مرکز آنها قرار می‌گیرد و لایه بیرونی در صورت تغییر pH، دچار تغییر ساختار شدیدی می‌شوند. با افزایش ابعاد این مایسل به دو برابر، کارایی آنها در رهایش دارو درون تومور نیز به دو برابر افزایش می‌یابد. با این روش می‌توان مقدار دوز مناسب از دارو را به درون تومور تزریق کرد. این روش را می‌توان با روش‌های دیگر رهایش دارو ترکیب نمود و از آن در پزشکی استفاده کرد. محققان نشان دادند که بیشترین تورم در مایسل زمانی اتفاق می‌افتد که pH برابر 0.5±7 باشد، در این صورت رهایش دارو به درون تومور با بالاترین کارایی انجام می‌شود. وون می‌گوید: تومورهای حالت جامد، دارای pH 6.5 تا 6.9 بوده در حالی که pH بخش‌های نرمال بدن 7.4 است. مایسل‌ها از مولکول‌های آمین‌دار تشکیل شده‌اند. این مولکول‌ها دارای اتم‌های هیدروژن و نیتروژن هستند. مایسل‌ها در pHهای کم متورم شده که دلیل آن پروتونه شدن گروه آمینی است. در واقع گروه‌های آمینی پروتونه شده، به دلیل داشتن بار مثبت یکدیگر را دفع می‌کنند در نتیجه نانوذرات بزرگ‌تر می‌شوند. بار مثبت مانع از حرکت سریع نانوذرات می‌شود که این کار موجب تجمع آنها در محل تومور می‌شود. در این حالت دارو رهاسازی می‌شود. روی سطح این نانوذرات از ماده‌ای پوشانده شده که به صورت محافظ از نانوذرات محافظت می‌کند. در نتیجه تا وقتی که نانوذرات به تومور نرسند، تغییر شکل نمی‌دهند و دچار زوال ساختاری نمی‌شوند. این پژوهش گامی موثر در مسیر توسعه رهاسازی دارو دربخش نانوپزشکی محسوب می‌شود. منبع : Nanoparticles, 'pH phoresis' could improve cancer drug delivery

تولید نور با بطری پلاستیکی، آب و سفید کننده ‏(1392/05/27)

بسپار به نقل از مهر می نویسد، یک مکانیک برزیلی شیوه ارزان و ابتکاری را برای تولید نور و روشنایی ابداع کرده است که فقط با استفاده از بطری های پلاستیکی، آب و ماده سفید کننده، نور 40 تا 60 وات تولید می کند.

آلفرد موزر مبتکر این لامپ آن را "موزر" نام گذاری کرده و این شیوه نوین را در فیلیپین که یک چهارم جمعیتش زیر خط فقر زندگی می کنند و برق بسیار گرانقیمت است به کار گرفته. این لامپ های جدید در 140 هزار واحد مسکونی نصب شده است.

ابتکار ارزان و دوستدار محیط زیست موزر مورد توجه دیگر کشورهای در حال توسعه در سراسر جهان قرار گرفته است.

موزر می گوید: این یک نور مقدس است. خدا خورشید را به همه داده و نور و روشنایی مال همه است. هرکس از نور خورشید استفاده کند در پول و هزینه هایش صرفه جویی کرده ست.

موزر انرژی خورشیدی را با شکستن نور خورشید در یک بطری پلاستیکی شفاف دولیتری که با آب پر شده است، مهار می کند.

دراین شیوه دو پیمانه ماده سفید کننده به آب افزوده می شود تا مانع از رشد جلبک و سبز شدن آن شود. هرچه بطری تمیز تر باشد نور بهتری تولید می کند.

سپس در بالای این بطری یک درپوش سیاه قرار داده و آن را در حفره در سقف تعبیه می کند. می توان این بطریها را با رزین پلی استر ثابت کرد. حتی وقتی که باران ببارد سقف هرگز دچار نشتی نمی شود حتی یک قطره.

در بسیاری از کشورهای در حال توسعه ، میلیون ها خانوار هنوز پنجره های بسیار کوچکی را در آلونک های خود ایجاد می کنند تا نوری به داخل راه یابد.

ولید مستربچ مقاوم در برابر UV با خواص ویژه ‏(1392/05/26)

خبرنگار بسپار می نویسد، شرکت نوآوران شانی پلاستیک (از زیر مجموعه های گروه صنعتی پیشگامان شادمهر) به تازگی مستربچ مقاوم در برابر UV جدیدی به بازار عرضه کرده که برای استفاده در فیلمهای مصرفی در بخش کشاورزی و گلخانه ها مناسب می باشد. این مستربچ جدید SHUV نام دارد و برپایه پلی اتیلن می باشد.
بنا بر اعلام شرکت شانی پلاستیک، آزمون اسپکتروفتومتر انجام شده بر روی نمونه هایی از این مستربچ که در شرایط آب و هوایی تسریع شده تست شده اند، نشان داده است که تفاوت رنگ ایجاد شده در این محصول پس از گذشت 3 سال 2/1 و پس از گذشت 10 سال 1/2 می باشد. ضمنا این مستربچ به نحوی طراحی شده است که هرگونه بو و رایحه ناخوشایند را از فیلمهای پلی اتیلن تولیدی حذف می نماید. این ویژگی به تولید کنندگان فیلم پلی اتیلن این امکان را می دهد که تا بتوانند از پلی اتیلن بازیافتی در فرمولاسیون تولید محصولات فیلم خود بدون ایجاد بو و رایحه ناخوشایند بهره ببرند.

دریافت نور بیشتر بدون افزایش دما با نسل جدید پنجره‌های هوشمند ‏(1392/05/26)

بسپار می نویسد، محققان آزمایشگاه ملی لارنس برکلی متعلق به سازمان انرژی ایالات متحده، ماده جدیدی را برای هوشمندتر کردن پنجره‌ها طراحی کرده‌اند. ماده ابداعی پوشش نازکی از نانوکریستال‌های تعبیه‌شده در شیشه است که می‌تواند به طور پویایی نورخورشید را هنگام عبور از خلال پنجره اصلاح کند.

برخلاف فناوری‌های موجود، این پوشش کنترل گزینشی را بر روی نور مرئی و نور مادون‌قرمز نزدیک (NIR) تولیدکننده گرما ارائه می‌دهد، به طوری که پنجره‌ها می‌توانند صرفه‌جویی‌ انرژی و آسایش ساکنان را در طیف وسیعی از شرایط آب‌وهوایی به حداکثر برسانند.

هنگام استفاده از این پوشش پنجره، ماده جدید می‌تواند اثر بزرگی را بر روی کارایی انرژی ساختمان داشته باشد.

تیم تحقیقاتی پیش‌تر پنجره هوشمندی را طراحی کرده‌ بود که نور مادون‌قرمز نزدیک را بدون مسدودکردن نور مرئی، مسدود می‌کند.

این فناوری بر اثر الکتروکرومیک تکیه می‌کرد که در آن تکان کوچک الکتریسته، ماده بین وضعیت‌ مسدودکننده NIR و وضعیت انتقال‌دهنده NIR را سوئیچ می‌کند.

پنجره‌های جدید این رویکرد را با ارائه کنترل مستقل بر روی نور مرئی و نور مادون‌قرمز نزدیک، یک گام فراتر می‌برند.

کنترل مستقل نور مادون قرمز نزدیک به این معنا است که ساکنان می‌توانند نور طبیعی را در داخل ساختمان بدون داشتن گرمای ناخواسته داشته باشند و این امر نیاز به نوردهی مصنوعی و تهویه هوا را کاهش دهد.

در این حالت پنجره می‌تواند به وضعیت تاریک سوئیچ شود و نور و گرما را مسدود کند یا این که به وضعیت کاملا شفاف سوئیچ شود.

در قلب فناوری جدید ماده الکتروکرومیک "طراحی‌کننده" وجود دارد که از نانوکریستال‌های اکسید ایندیوم-قلع ساخته شده است. این نانوکریستال‌ها در ماتریکسی شیشه‌ای از اکسید نیوبیوم تعبیه شده‌اند.

ماده ترکیبی حاصل دو کارکرد مجزا را ترکیب می‌کند (کارکرد ارائه‌دهنده کنترل نور مرئی و کنترل نور مادون قرمز نزدیک) اما این ماده بیش از مجموعه این اجزا گزارش شده است.

محقان تعامل هم‌نیروزادی را در ناحیه ریزی یافتند که در آن ماتریکس شیشه‌یی به نانوکریستالی متصل می‌شود که قدرت اثر الکتروکرومیک را افزایش می‌دهد. این بدین معناست که می‌توان از پوشش‌های نازک‌تر بدون کاهش عملکرد استفاده کرد.

کلید رویکرد جدید این است که شیوه‌ای که اتم‌ها در عرض رابط شیشه-نانوکریستال به یکدیگر متصل می‌شوند، موجب بازآرایش در ماتریکس شیشه‌ای می‌شود.

تعامل، فضا را در داخل شیشه باز می‌کند و امکان حرکت آسان‌تر بار به داخل و خارج را می‌دهد.

فراتر از پنجره‌های الکتروکرومیک، این کشف فرصت‌های جدیدی را برای مواد باتری ارائه می‌دهد که در آن، انتقال یون‌ها از خلال الکترودها یک چالش به شمار می‌آید.

از دیدگاه طراحی مواد، دانشمندان حاضر در این پروژه نشان داده‌اند که می‌توان مواد بسیار نامتشابه را با داشتن نانوکریستال‌ها و تعبیه‌کردن آن‌ها در مواد، برای ایجاد ویژگی‌های نوینی که در مواد فاز منفرد همگون (آمورف یا کریستالی) قابل‌دسترسی نیستند، ترکیب کرد.

نوآوری جدید اخیرا جایزه 2013 R&D 100 را از آن خود کرد و محققان در مراحل اولیه تجاری‌سازی آن هستند.

جزئیات این مطالعه در Nature منتشر شد.

توسعه واگن برقی با استفاده از مواد کامپوزیتی ‏(1392/05/23)

بسپار به نقل از انجمن کامپوزیت ایران می نویسد، اخیراً شرکت کاوازاکی (Kawasaki) نسل جدیدی از واگنهای برقی راه آهن با نام ایف وینگ(efWING) را که با بدنه ای از جنس CFRP ساخته شده است معرفی نمود.
این واگن برقی که از CFRP به عنوان ماده ساختاری اصلی استفاده نموده، جایگزین مناسب فولاد شده است.
واگن برقی CFRP از ترکیب بدنه CFRP و فنر تشکیل شده است، بنابراین به ساده سازی ساختاری و وزن سبک رسیده است. وزن این واگن حدود 40 درصد نسبت به واگن اصلی که از جنس فولاد بوده کاهش یافته، به طوری که حدوداً به 900 کیلوگرم رسیده است.
به عنوان بخشی از تحقیقات بعمل آمده، انجمن مرکز فن آوری حمل و نقل راه آهن آمریکا (TTCI) این واگن برقی را به میزان 4500 کیلومتر مورد آزمایش قرار داد و عملکرد ایمنی آن را نیز در حین رانندگی تأئید نموده است.
این آزمایش نشان میدهد که بدنه قوسی شکل این واگن برقی طوری است که در حین توقف میتواند از هر چرخی که در مسیر راه آهن قرار میگیرد نیرو را به طور موازی توزیع نماید.
این نتیجه نشان میدهد که واگن برقی CFRP با کاهش وزن میتواند آسودگی بیشتری را فراهم کند.

سرعت مافوق انسانی ابرشناگران با پروتز مصنوعی ‏(1392/05/21)

بسپار می نویسد، محققان انگلیسی و استرالیایی یک پروتز مصنوعی با الهام از سریع‌ترین ماهی جهان را طراحی کرده‌اند که انسان را قادر به شنا کردن در سرعت های مافوق انسانی می‌کند.
به گزارش ایسنا، پروتزهای مصنوعی بسرعت در حال توسعه هستند و نسل آینده این محصولات علاوه بر رفع نیازهای روزانه افراد معلول می‌توانند توانایی های فوق‌العاده ای به انسان ببخشند.
از جمله جدیدترین پروتزهای مصنوعی می توان به دستگاهی موسوم به Murr-ma اشاره کرد که توانایی بالقوه شنا با سرعت بالاتر را فراهم می کند.
این پروتز توسط گروهی از دانشجویان دانشگاه تکنولوژی سیدنی، کالج سلطنتی هنر و کالج سلطنتی لندن طراحی و ساخته شده است که با کمک دنده های فیبر کربن و انعطاف پذیری بالا، دویدن در ساحل و شنا کردن با حداکثر سرعت را امکانپذیر می‌کند.
طراحی این پروتز مصنوعی از شمشیر ماهی دندان دار به عنوان سریع ترین ماهی جهان الهام گرفته شده است؛ این موجود قادر به شنا کردن 100 متر در پنج ثانیه است.
این پروتز مصنوعی امکان فعالیت در خشکی و آب را با حداکثر سرعت فراهم می کند؛ طراحی منحصر به فرد قسمت انتهایی پا، حفظ تعادل و حرکت روان بر روی شن و ماسه را تسهیل کرده و شکل باله مانند بالای پروتز، به شنا کردن سریع تر افراد تنومند کمک می کند.
پروتز مصنوعی Murr-ma با کارآیی بالا به طور خاص برای ورزش های آبی و فعالیت در ساحل مانند والیبال ساحلی طراحی شده است.
بدنه فیبر کربنی این پروتز در عین انعطاف پذیری بالا، قادر به تحمل وزن ورزشکار در هنگام دویدن و راه رفتن در ساحل است؛ همچنین کانال های تعبیه شده روی بدنه به جریان پیدا کردن آب و کاهش فشار ( زیر آب) کمک می کند.
نسخه موجود از پروتز Murr-ma در حال حاضر نمونه اولیه محسوب شده و زمان دقیقی برای تولید تجاری این محصول اعلام نشده است.

ساخت نانوبتن با مقاومت بالا توسط محققان کشور ‏(1392/05/21)

محققان پژوهشکده علوم و فناوری نانو دانشگاه صنعتی شریف موفق به ساخت بتن با مقاومت بالا با استفاده از فناوری نانو شدند.
دکتر علیرضا ناجی گیوی، محقق پسادکتری نانوتکنولوژی دانشگاه صنعتی شریف و مدیر پروژه بتن نانوساختار مقاوم در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: هدف اصلی این پروژه، مقاوم سازی بتن است.
وی با بیان اینکه در فاز اول این پروژه، خاصیت ضد آب بودن به میزان دو برابر بتن معمولی حاصل شده است، افزود: بتن جدید پرمقاومت که با استفاده از نانوذرات و الیاف طراحی و ساخته شده مقاومت فشاری و کششی تقریبا دو برابر نسبت به بتن‌های معمولی را دارد.
مدیر پروژه بتن نانوساختار در خصوص کاربردهای بتن‌های نانوساختار مقاوم اظهار کرد: بتن پر مقاومت بیشتر برای سازه‌های سنگین همچون سدسازی، ساخت پایگاه‌های انرژی اتمی، پروژه‌های شهرسازی، کف سازی‌ مقاوم برای باند فرود هواپیما، اتوبان‌ها و مکان‌هایی که نیاز به مقاومت در برابر ضربه زیاد و استحکام بسیار بالا دارند، کاربرد دارد.
به گفته وی برای مقاوم‌سازی بتن از نانو ساختارهای TiO2,SiO2 و Fe203 استفاده می‌شود که بهترین نانو ساختار در این راستا SiO2 بوده است.
ناجی گیوی در خصوص مزیت بتن‌های نانو ساختار اظهار کرد: به دلیل مقاومت کششی بالا میزان مصرف میلگرد در این نوع بتن کاهش پیدا کرده است که این موجب کاهش وزن ساختمان و سازه می‌شود. وزن کم، عمر بالا، مقاومت و کارایی زیاد و قیمت پایین از مزیت‌های این بتن‌ها نسبت به بتن‌های معمولی و فومی است.
وی در پایان تصریح کرد:‌90 درصد آزمایش‌های مورد نیاز انجام و جواب‌های مناسبی حاصل شده است. کارایی و مقاومت این بتن چیزی حدود 1.5 برابر بتن معمولی برآورد شده ولی میزان مصرف آن حدودا نصف بتن معمولی است که این دو همپوشانی دارند.
این محقق اظهار امیدواری کرد حمایت‌های لازم برای تجاری سازی این محصول و در ادامه، مقاوم‌سازی ساختمان‌ها با استفاده از این بتن‌های مقاوم در کشور صورت گیرد.

استقبال کوکاکولا و پپسی از پلاستیک های قابل بازیافت ‏(1392/05/12)

بسپار می نویسد، "کوکا کولا" و "پپسی" از شرکت‌های بزرگ نوشابه‌سازی‌‌اند که به استفاده از پلاستیک قابل بازیافت، توجه نشان می‌دهند. با گران‌تر شدن نفت و قوانین سفت ‌و سخت حامی محیط زیست، تولید پلاستیک قابل بازیافت مهم‌تر می‌شود.
دویچه وله گزارش می دهد، شمار رو به افزایشی از تولیدکنندگان نوشابه‌، از بطری‌های بیوپلاستیک که منطبق بر اصول حفظ محیط زیست است، استفاده می‌کنند. بطری‌هایی که از بازمانده‌ی گیاهان یا ذرت ساخته می‌شود و از سال‌ها پیش پیش‌بینی شد که آینده‌ی صنعت پلاستیک را متحول خواهد کرد.
"کوکا کولا"، بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی نوشابه در جهان بارها اعلام کرد که آرزو دارد روزی همه‌ی بطری‌های مصرفی خود را از گیاهان و کاملا قابل بازیافت تولید کند. کوکا کولا در حال حاضر از قوطی‌هایی استفاده می‌کند که نه همه‌ی مواد سازنده‌ی آن، که بخشی از آن قابل بازیافت است.
بنا به بیانیه‌ی رسمی این کمپانی از سال ۲۰۰۹، کوکاکولا دست‌کم ۱۵ میلیارد بطری نوشیدنی با شیوه‌های منطبق بر محیط زیست تولید کرده است.
به جز کوکا کولا، کمپانی‌های بزرگ دیگر صنعت تولید نوشابه از جمله "پپسی" و "نستله" نیز در سال‌های اخیر به تولید بطری از روغن و ترکیبات گیاهی قابل بازیافت رو آورده‌اند.
با این‌حال هنوز هم بیشتر قوطی‌ها و بطری‌های پلاستیکی جهان از منابع سوخت فسیلی مثل نفت تولید می‌شود. این درحالی است که کارشناسان می‌گویند نفت و مشتقات آن در سال‌های آینده ارزان‌تر نخواهد شد و تولید پلاستیک با این شیوه‌ی رایج، گران‌تر تمام خواهد شد.
دست بسته‌ی کمپانی‌ها و اجبار به حفظ محیط زیست
اقتصاددانان می‌گویند مهم‌ترین دلیل رویکرد کمپانی‌های بزرگی مثل کوکا کولا به تولید پلاستیک از منابع قابل بازیافت و گیاهی، به‌صرفه بودن اقتصادی این شیوه در درازمدت با توجه به افزایش بهای نفت است.
از دیگر دلایل این رویکرد، مسایل زیست‌محیطی است. کمپانی‌ها تمایل دارند به مشتریانی که به حفظ محیط زیست توجه دارند نشان دهند که دغدغه‌های زیست‌محیطی دارند و کربن کمتری تولید می‌کنند.
و از همه مهم‌تر این‌که با تصویب قوانین حامی محیط زیست در کشورهای صنعتی و توسعه‌یافته، عملا گزینه‌های چندان دیگری برای کمپانی‌های بزرگ باقی نمانده و آن‌ها ناگزیرند که روش‌های منطبق بر حفظ محیط زیست را اجرایی کنند.
کمپانی "کوکا کولا" یکی از شرکت‌هایی است که به تولید پلاستیک قابل بازیافت توجه نشان می‌دهد
کریستی باربارا لانگ، یکی از کارکنان اتحادیه‌ی "صنعت بیوپلاستیک اروپا" در برلین به دویچه‌وله انگلیسی گفت:« تولیدکنندگان صنعتی به استفاده از بیوپلاستیک علاقه نشان می‌دهند. با این‌حال هنوز ابهامات بسیاری برای برخی مطرح است که بیوپلاستیک دقیقا باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد.»
او می‌گوید باید استانداردها برای تولید پلاستیک منطبق بر اصول حفظ محیط زیست را یکسان کرد و تعریف دقیقی از این استانداردها ارائه داد.
تلاش برای جایگزین‌های بهتر
یکی از رایج‌ترین مواد برای تولید قوطی‌های پلاستیکی، "پلی اتیلن ترفتالات" است که با نام اختصاری "پت" شناخته می‌‌شود. متخصصان می‌گویند این ماده برای تولید بطری‌های پلاستیکی نوشیدنی‌های خنک که باید بادوام باشد، بسیار مناسب است. با این‌حال این ماده شامل مقدار قابل توجهی پترولیوم است که استفاده از آن پرهزینه است.
تلاش‌هایی صورت می‌گیرد تا بخشی از محتویات ماده‌ی لازم برای تولید پلاستیک با این ماده را تغییر دهند. برای مثال کمپانی کوکا کولا قوطی‌هایی را تولید کرده است که بخشی از محتویات آنها از مواد تجزیه‌ناپذیر متفاوت است و در عین‌حال محصول نهایی همچنان با اصول محیط زیستی منطبق است.
پت‌های بیولوژیک و پت‌های سبز هر دو زیست تخریب‌پذیر دارند، ویژگی‌ای که طرفداران این نوع محصولات به عنوان یک نکته مثبت مهم از آن یاد می‌کنند.
با این‌که محصولات بیوپلاستیک چه از نوعی که زیست تخریب‌پذیر ندارند و چه دیگر انواع، برای حفظ محیط زیست مفید تشخیص داده می‌شود، نگرانی‌هایی درباره‌ی استفاده از این محصولات برای بسته‌بندی مواد غذایی مطرح است.

باربارا لانگ به دویچه‌وله گفت: در حال حاضر تلاش‌هایی صورت می‌گیرد تا نسل دومی از محصولات قابل بازیافت تولید شود، محصولاتی که از گیاهان بیشتر و حتا زباله‌های قابل بازیافت در ساخت آن استفاده شود.